Zoeken in deze blog

donderdag 19 oktober 2017

Imani

Toen La Maison Victor haar meest recente nummer op ons losliet viel de Imani-jurk me meteen op. Dit is echt iets voor mij. Ik heb een gelijkaardig kleedje in mijn kast hangen, ooit gekocht in de hema, en dit behoort al die tijd al tot een van mijn favorietjes. Herfst, winter en lente wordt het gedragen.

Maar ... Eentje is geentje zeggen ze wel eens. Dus het werd tijd dat ik dat kleedje wat compagnie gaf. Een nieuw exemplaar is na drie jaar dan ook zeer welkom.

Dit stofje van Froy en Dind is er perfect voor. Het is een lichte 2-dradige jaquard. Het valt soepel en voelt zacht.



Het kleedje zat supersnel in mekaar. Voor het maken van de lusjes om het lint door te steken week ik af van het origineel patroon. Ik maakte twee lussen van stof - en niet van draad- en naaide die vast in de zijnaad. Dat gaat volgens mij langer mee.



Ik ben er alvast blij mee. Wat denken jullie?










Stof: Froy & Dind
Patroon: La Maison Victor - Imani

woensdag 4 oktober 2017

Een heerlijk teststofje

Deze zomer kreeg ik bij een bestelling van Cas & Nina een leuk stofje bijgeleverd. Melange geel én wollig. Helemaal mijn ding!

Van bij het begin wist ik dat ik mezelf deze stof zou toe-eigenen én wat ik er mee zou maken. Het maakproces zelf liet een maand op zich wachten.

Ik ben wel de persoon voor openhangende warme vesten. Liefst eentje waarin ik op koude dagen helemaal kan verdwijnen.

In het tijdschtift van Ottobre 5/2015 vond ik een patroon voor een gelijkaardige vest, een lange vest.
Ik zag al snel in dat het gekregen metertje hier onvoldoende voor zou zijn. Geen probleem, met een lengte tot aan de poep zou ik meer dan tevreden zijn.

De patroondelen werden overgenomen en ingekort.

Easy peasy dacht ik,tot ik de patroondelen op de stof legde. Het vergde heel wat puzzelwerk. Ik kortte de mouwen in en stelde mezelf gerust dat ik er nog iets op zou vinden om deze voldoende lang te maken. De mouwen knipte ik schuin van draad. So far, so good.




Als oplossing voor de mouwen vond ik een resterend lapje van Kersenpitje, een art gallery-stofje. Ik maakte er extra lange mouwboorden van en verwerkte een deel als tegenzak.

Nog steeds verliep het knip- en denkproces very smooth...Maar dan... Ik wilde mijn geknipte bies van voorpand en hals aan het reeds in elkaar gezette kledingstuk zetten en kwam tot de conclusie dat ik zeker 30 centimeter te kort kwam.



De gele gebreide stof werd al volledig benut. De vest inkorten was geen optie. Gelukkig kreeg ik - opnieuw met wat puzzelwerk- wel nog een reep stof uit de Art Gallerytricot. Op een paar millimeters na net voldoende breed om aan de bies te voegen.

Heerlijk! Met wat denkwerk produceerde ik een comfortabele warme vest met extra lange mouwen.

En het past perfect op het t-shirt dat ik niet lang ervoor maakte.



Tricot stof: kersenpitje
gebreide stof: Cas en Nina

zondag 1 oktober 2017

Parents for life: kom je mee naaien?



Lieve lezers, 
Een paar dagen geleden konden jullie bij ons (Kim en Sarah) een berichtje lezen over Parents for Life. Parents for life is een nieuw initiatief dat wij niet alleen een warm hart toedragen, maar waar wij ons ook prompt voor inzetten. Vrij onmiddellijk besloten we onze handen uit de mouwen te steken en registreerden we ons als kledingpunt. Ten voordele van de kinderen uit gezinnen die rond de armoedegrens leven, of het door andere omstandigheden niet al te breed hebben zamelen we kledij, schoenen, fietsen en speelgoed (0 tot 12 jaar) in.

Lieve dames ( en heren) willen jullie eens in jullie kasten duiken, een blik op zolder gooien of de kelder eens inspecteren. Wellicht vinden jullie daar nog zaken die nog een extra rondje mee kunnen. Gooi ze niet weg, maar doneer ze aan een van de kledingpunten [link]. Zoals je jouw eigen kind niet in kleding vol gaten laat lopen gun je het waarschijnlijk ook een ander kind, dus laat je hart spreken en schenkt ons nog bruikbare kledij. Proper en zonder gaten!

Heb je dit niet meer, en ben je -net zoals ons- bezeten door machine en stof, dan zie je het misschien zitten om samen een dagje te komen naaien ten voordele van PFL. Op
11 november kan je ons in de refter van Andreas Vesalius (gemeenteplein 3 Edegem) vinden waar we naar hartenlust sjaals, wanten, mutsen, ed. zullen naaien. Grotere stukken mogen zeker ook!

Heb je nog stofresten, of stof die je niet meer gebruikt, kom dan gezellig meenaaien! Of kom gewoon langs voor een babbel. Gezelligheid moedigen we zeker aan!
Kan je niet meenaaien, maar heb je toch nog ongebruikte stof of stofresten liggen, dan geven wij ze met veel plezier een bestemming.
Dus, lieve mensen: help ons om de kinderen deze winter van warmte te voorzien door ofwel mee te naaien op 11 november 2017 – in Edegem, thuis, naaiclub, … - of door je stofresten te doneren. Wie weet zie je binnenkort een van de vriendjes met jouw favoriete stofje rondlopen. 

Zet alvast 11 november in dikke letters in jullie agenda, meer info en vrijblijvende tutorials volgen heel snel! Groetjes Kim en Sarah

donderdag 28 september 2017

Parents for Life - armoede treft meer kinderen uit je buurt dan je denkt!

default logo


Dit hartverwarmende initiatief wil ik graag onder jullie aandacht brengen:

Parents for life is een organisatie van vrijwilligers die zich inzetten om jullie naaste kinderen uit de buurt, de vriendjes van je zoon of dochter, etc. verder te helpen.

Wist je dat 1 op de 5 kinderen in armoede leeft, of dreigt hierin terecht te komen? Dat wil zeggen dat in een klasje van 25 leerlingen er naar alle waarschijnlijkheid vijf leerlingen zijn die het thuis niet gemakkelijk hebben en waarvan de ouders de eindjes moeilijk aan elkaar weten te knopen. Kinderen die wellicht opgroeien met zorgen, terwijl hun jeugd juist zorgeloos zou moeten zijn.

Het zijn de kinderen die zich geen nieuwe boekentas kunnen veroorloven. Ze kunnen niet deelnemen aan de laatste modetrends of rages; erger nog: hun kleding is vaak versleten.
Kleding is een visitekaartje. Het bepaalt de eerste indruk en hoe anderen je zien en zich herinneren.

Dit is waar Parents for Life een bijdrage toe levert. Zij willen kleding en andere spullen uitreiken aan kleuters en lagere schoolkinderen. Door middel van een database kunnen zorgverleners specifieke spullen reserveren en zich als eerstelijnshulpverlening engageren voor de zorgbehoevende kinderen in hun werkveld.

Dus, ben jij een zorgverlener, leerkracht, verpleegster, leider in de Scouts/Chiro, lesgever in een sportvereniging, ... Dan kan jij hierop intekenen.

Ik registreerde me alvast als kledingpunt. Ik zal me inzetten om kleding te ontvangen en uit te sturen naar vragende partijen.
Wil jij ook een kledingpunt zijn? Registreer je dan hier! De organisatie is nog volop op zoek naar enthousiaste vrijwilligers!

Niet alleen vrijwilligers zijn van belang. Nog belangrijker zijn de goederen om door te geven. Heb jij een van onderstaande zaken die best nog een rondje meekunnen, doneer ze dan en weet dat ze goed terecht komen!


Heb jij:
  1. kinderkledij (alles, van ondergoed over kousjes tot winterjas) voor 0 tot 12 jaar
  2. schoenen voor 0 tot 12 jaar
  3. accessoires genre mutsen, sjaals, handschoenen, wanten, …
  4. lakens, onderlakens, etc.
  5. speelgoed / fietsjes

Heb je nog één van bovenstaande zaken en wil je dit overhandigen, aarzel dan niet om mij te contacteren!
Woon ik te ver? Geen probleem: raadpleeg deze pagina, er zijn meerdere mensen die zich inzetten voor hetzelfde doel.

maandag 25 september 2017

"Schat, ik heb niks om aan te doen!"

Je kent het wel, bovenstaande zinnetje. Ik sprak het niet letterlijk uit, maar ik stond wel een half uur voor mijn kleerkast. "Nee, te klein. Nee, te druk. Nee, te versleten. ... " Een familiefeestje, een bbq, casual, maar geen zin om weer maar eens de jeansbroek boven te halen.

Deze bijeenkomst gaf me een extra duwtje in de rug om dit mooie stofje te verwerken. Bij Cas en Nina, waar ik het kocht zag ik een foto waar het als rok verwerkt werd. Prachtig. Dit wilde ik ook. Een zwarte, aansluitende rok stond al lang op mijn programma, maar dit design was eens zo mooi.

Diezelfde ochtend van de bbq, ging ik tijdens het badmoment van de jongens, waarbij mijn dappere man de zorg voor de drie op zich nam, op zoek naar het juiste patroon en belandde ik bij de 'Kirsty'-rok van La Maison Victor. Omdat het stofje nogal dun is voor een rok dubbelde ik het met zwarte jersey.


Als je een snel klaar projectje zoekt is dit een aanrader!



Ik had nog net genoeg over voor een voorpand. Met de 'Odette' reeds getekend en al meermaals geknipt was het een eitje om dat restje te verwerken in een t-shirt. Het achterpand werd uitgevoerd in dezelfde jersey.



Mensen met goede ogen kunnen misschien opmerken dat er een diagonale lijn door het voorpand loopt. Het gevolg van mijn onvoorzichtigheid en snelheid. Hoewel ik op de grond in de bureau knipte nam ik niet de moeite of tijd om mijn stof, geknipt en ongeknipt, uit elkaar te halen. Het achterpand werd vlot geknipt. Jammer genoeg leverde me dit ook een 'markering' in mijn voorpand op.


Verschillende vloekwoorden kruisten mijn hersenpan en ontsnapten niet aan hun veruitwendiging. Vlieseline? Dichtnaaien met de hand? .... Het was mijn laatste stuk stof. Ik kon niet opnieuw knippen!

Gelukkig is de Odette, zelfs na mijn aanpassingen, een ruim patroon en liet het mij toe het shirt diagonaal te doorknippen. Zo kon in mijn miskleun verdoezelen.








Patroon: La Maison Victor - Kirsty & Odette

dinsdag 5 september 2017

De boer op!

Toen kersenpitje met dit stofje cadeau gaf moest ik niet lang nadenken over de bestemming. Geïnspireerd door de landelijke print en mijn salopetliefhebbende driejarige veranderde de lap in een nieuwe tuinbroek, met lange pijpen én volledig gevoerd om de herfst wat makkelijker te trotseren.






Ik maakte het me niet al te moeilijk aangaande het patroon en nam hetzelfde als hier en hier, alleen verlengde ik de broekspijpen en voegde ik een rugstuk toe (al is dat nog niet op punt).


De broek was half augustus reeds gemaakt, alleen de drukknopen lieten op zich wachten. Peanuts in vergelijking met de salopet zelf - die ook niet zo moeilijk is. Toch, pas deze namiddag drukte ik de kamsnaps op hun plaats en konden we de foto's nemen. Halfweg de (korte) fotoshoot begon het te regenen, maar dat was voor boer Lot geen enkel probleem! Trots poseerde hij met de eigen 'geplukte' groenten.





Ik ben wel gewonnen voor dit stofje. Veel combinatiemogelijkheden en lekker zacht en soepel!

Als jij een ideetje hebt om hiermee aan de slag te gaan; je vindt het in de opruimingssectie van Kersenpitje, aan een heel scherpe prijs.


woensdag 30 augustus 2017

Sew challenge n°3

Een tijdje geleden blogde ik over de meest recente - de derde - blogmeet die Davina uit haar mouw schudde. Zoals de blogmeets steeds van opvolging geniet doet de sewchallenge dit ook.

Deze editie koos jouw challenger uit de stapel gesponsorde textiel een stofje waaraan zij drie criteria verbond, de basis voor jouw challenge.

Ik kreeg een mooi stofje van Dear Stella van Babarum. En van Hutsepruts kreeg ik mijn criteria:
- Iets voor meisjes
- Paspel
- Het stofje van babarum

Mijn man is geen fan van de stof. Het idee om er een cadeautje voor het tweejarig kindje van Mauro's juf van te maken werd door hem van tafel geveegd wegens volgens hem een te 'flauwe' print. Ik was het niet helemaal met hem eens, maar liet me wel door zijn mening voeren.

Wat maakte ik dan wel: mijn eerste kinderkleedje uit katoen. En wat heb ik er van genoten! Geïnspireerd door het gracepatroontje van Emma en Mona werkte ik dit jurkje uit met een grote stolpplooi vooraan en achteraan twee kleintjes. Ik had te weinig groene stof om te rimpelen.



De achterkant werd voorzien van kamsnaps. Eenvoudig en makkelijk én in een groen dat overeenstemt met de onderkant. De laatste groene snaps, dus over restjesverwerking gesproken. 


Ok, de paspel heb ik er niet in verwerkt. De plooien zie ik als een vervanging. Ik denk niet dat ik al eerder zo'n mooie plooitjes gemaakt heb.



Ik vind het een mooi exemplaar. De groene onderkant doet het bovenstuk sterker uitkomen. Jammer
genoeg geen kindje om er in te stoppen. Mijn jongens zijn te groot en ja... het zijn jongens...

Zelf gaf ik trouwens een stofje en challenge aan maankindjes. Ga maar eens kijken hoe zij te werk ging.



P.S.: dankzij hutsepruts maakte ik nog een aantal van deze jurkjes. Het is eens wat anders. Hopelijk vind ik de gelegenheid om deze mooie maaksels uit te delen. 

Benieuwd naar de andere uitdagingen? Deze dames vertellen je er vandaag meer over:

woensdag 23 augustus 2017

Otiumdress n° 2

Het is hier nogal stil geweest tijdens de zomermaanden. Gek genoeg had ik me voorgenomen om mijn blog eens goed onder handen te nemen. Ik had me veel vrije tijd voorgesteld in dit grote verlof. Niets bleek minder waar. Teveel plannen, teveel kinderen, te weinig tijd.

Ik kwam nog net tot naaien toe. Het bloggen lukte niet, hoe krampachtig ik ook een schema probeerde op te stellen. Ondertussen legde ik me er bij neer dat het merendeel van deze naaisels de blog niet zullen bereiken.

Maar deze creatie moet er op. Stiekem ben ik er wel trots op. Een andere uitvoering dan deze, maar het zit even zalig en voelt even hard aan als 'mezelf'. 


De stof is alom bekend ondertussen, een uitvoering van Lotte Martens. Vanaf de eerste ontmoeting vind ik het design prachtig. En wat ben ik blij dat ik er ondertussen een kledingstuk van in mijn kast heb liggen!



De stof kreeg ik van de stoffenschuur, het patroon komt van Sofilantjes. Ik veranderde de otiumshirt naar een kleedje, gewoon omdat ik zo'n fan ben van de strik. Met wat aanpassingen maakte ik er 'mijn' patroon van. Reeds in de eerste versie versmalde ik het shirt, een tweede maakte ik zonder mouwen en de derde veranderde ik naar een kleedje met cirkelrok, met kapmouwtjes en een nog diepere ruguitsnijding. 

De volgende in rij is nummer vier - de meest recente versie. Voor de eerste keer knipte ik het voorpand wat dieper uit. Ik heb het idee dat dit model me beter staat. Afgekeken van een peperduur kleedje van Numph hier plaatste ik de strik voor de eerste keer bovenop de ruguitsnijding. Ongelukkig genoeg lubberde mijn boord aan het achterpand. Gezien ik dit al volledig - met tweelingstiksel - had vastgezet had ik geen andere keus dan er een neepje in te zetten. Op het feit dat het niet helemaal recht valt vind ik het wel nog ok. Ik had ook kunnen tornen, maar wie mij kent weet dat ik liever voor een minder tijdsrovende oplossing kies. 








Stof: De stoffenschuur - Lotte Martens

zondag 6 augustus 2017

Sew Day - 1 oktober 2017


Met veel enthousiasme mag ik jullie informeren over een toekomstig naaievent én naailiefhebbersmeeting.

Runa Popje, een naam die een groot aantal onder jullie al wel eens zien verschijnen hebben op een van de vele naaigerelateerde facebookgroepen, raapte al haar moed bijeen om een evenement te organiseren waar zowel de stoffenliefhebbers als de creatieve duizendpoten, bezige bijtjes én de sociale taters hun hartje kunnen ophalen.
1 oktober in Kampenhout - Save that date!


Op dit event zal je niet enkel vrij kunnen naaien - er is meer dan voldoende plaats, maar je kan er ook een workshop Bobbinhood volgens, oftewel je eigen stofje leren bedrukken. Wegens succes wordt er een tweede workshop georganiseerd diezelfde dag, maar snel wezen is de boodschap. Bobbinhood heeft enorm veel succes. 

Afbeeldingsresultaat voor bobbinhood


Mme Kersjes van Cherry designs zal een workshop Blueberry Bag geven, samen met haar ontwerp je een handige tas in een formaat naar keuze.

IMG_3211


Helemaal gratis wordt er een infomoment gehouden over het werken met Cameo Silhouette. iets waarik alvast naartoe ga. Het wordt tijd dat ik dat ding onder de knie krijg!

Er zijn een aantal stoffenkraampjes die gedurende het volledige event aanwezig zullen zijn (mét bancontact - aiai) en tenslotte kan je als naaister en of blogster een babbeltje gaan slaan in een (mede-)bloggers in het hoekje van de bloggersmeeting.


Voor concrete informatie verwijs ik je graag door naar de blog van Wilwarinwithlove, de bezielster van dit originele event, aka Runa Popje. 

Een hele boterham hé. Toen ik de eerste keer iets over deze dag vernam nam mijn hart een sprongetje. Heerlijk. Hier heb je alles tezamen! Erna bedacht ik me dat de praktische kant van deze dag - de organisatie - geen eenvoudige opdracht moet zijn. En geloof het of niet Runa doet alles zo goed als alleen. Het begon bij een klein ideetje na een stoffenspektakel waarbij ze het gevoel had dat er iets ontbrak. Het naaien in bijzijn van al die stoffen en fournituren zou niet alleen leuk zijn, maar ook nog eens heel handig. Het ideetje werd geboren, al bleef het nog even enkel van Runa. Door het idee te delen met haar zus kreeg ze een extra duwtje in de rug en van daar ging het weer wat sneller. Ze contacteerde voorzichtig een aantal stoffenwinkels die meteen enthousiast waren. Haar idee vond dus snel veel bijval.
Het concreet uitwerken was een werk van lange adem. Ze zocht, plande, puzzelde en cijferde. Ik bewonder haar doorzettingsvermogen want niet alleen moest ze op zoek naar een zaal die groot genoeg is voor dit alles, maar ze wilde ook graag een zaal die nabij een autostrade ligt om de vlotte verbinding en meer naaisters gelukkig te kunnen maken. Tenslotte was ook de prijs belangrijk. Ze wil deze dag organiseren zonder winstbejag. Ze hoop haar investering er uit te halen - en dit gunnen we haar van harte! - wie zeker een vervolg wil op deze dag kan daarom een vrije bijdrage geven in een pot aan de inkom. 

Voor de lege magen en de droge levers zullen er 's middags broodjes voorzien worden en kan je natuurlijk ook iets drinken. Hiervoor dien je wel cashgeld te voorzien.

Hopelijk bereikt dit blogbericht menig naaister en zijn zij overtuigd van deze fantastische dag.

We steunen Runa in haar hoop dat het een succes wordt en er een tweede editie zal volgen. Runa is heel ontvankelijk voor feedback van anderen; positief of negatief. Het kan een tweede editie alleen maar verbeteren!

Voor diegenen die nog twijfelen:
- Je moet niet of amper kunnen naaien om naar Kampenhout af te zakken, alleen jouw interesse in stoffen en de verwerking ervan is vereist.
- Een uitzondering is de workshop van de blueberry bag. Deze vraagt basiskennis. 
- De inkom bepaal je zelf.
- Maar liefst vier en mogelijks zes stoffenwinkels zullen aanwezig zijn op deze dag!
- Je ontmoet er heel wat gelijkgezinden
- Waarmee je heel leuke gesprekken kan hebben
- En waarvan je ideetjes en tips kan opdoen. 
- Er is een fotohoek die wel wat verrassend grappige herinneringen kan opleveren.


En al ben je momenteel niet bezig met naaien, maar knaagt het ergens in je achterhoofd: geef toe aan de twijfel en vervoeg ons. Wie weet (her)ontdek je hier een passie. Ook Runa verafschuwde ooit het naaien - vanuit de opleiding snit en naad en een grote controle op de werkjes door haar adoptiemoeder - toch gaf haar zwangerschap haar opnieuw kriebels en sindsdien naait ze voor haar dochtertje en zichzelf, alleen maar ook op naaicafé's en in naaigroepjes.

zondag 23 juli 2017

Perfect blogchallenge: week 2 & 3




Vorige week liet ik de challenge en het bloggen afweten. Ik begon de tweede week nochtans vol goede moed, erger nog ik keek er naar uit: een week yoga, iets wat ik al langer wou proberen. Ik ga er niet te lang over uitweiden,  dit bericht moet immers gaan over week 3.
Laten we zeggen dat ik de yoga één dag geprobeerd heb en die eerste dag bijna tot een goed einde heb gebracht. Met de kinderen in bed was ik 20 minuutjes bezig toen de middelste zoon - de grootste reden van ons slaaptekort - voor de eerste keer de trap afstormde, met een of ander doorzichtig excuus om zijn bed te verlaten. Mijn innerlijke rust die ik met veel moeite had opgebouwd was prompt weg. Laten we stellen dat ik die niet heb teruggevonden. Ook niet nadat ik Cas - wakker geworden door Lot - opnieuw moest gaan neerleggen en niet nadat ik Lot nog twee keer extra naar boven heb gestuurd.

Het plan om er de volgende dag terug aan te beginnen ging verloren ergens in de drukte van de avond.

Ik neem hier vooral uit mee dat ik weinig momenten heb waarin ik tot volledige rust kan komen en dat er geen plekje hier in huis is waar ik dit kan opzoeken. Werk aan de winkel?


Tot de orde van de dag: week 3, de week waarin we uitgestelde en hatelijke karweitjes onder handen zouden nemen.

De eerste dag startten we vol goede moed met het uitruimen van onze onafgewerkte kamer. Deze is volgestouwd met speelgoed, kinderkledij en afgedankte hebbedingen. Duidelijk nog in de flow van de eerste week sorteerde we de herbruikbare goederen voor de rommelmarkt en de kringloop of later gebruik. Vanzelfsprekend leverde dit ons ook een ritje naar het containerpark op.

De dag erop maakte ik eindelijk een afspraak bij Kind en Gezin voor de jongste. Schandalig genoeg hadden we dit na onze gemiste afspraak van meer dan een half jaar geleden nog niet gedaan.

Dag drie nam ik mijn kleerkast onder handen. Benieuwd hoe lang het deze keer duurt vooraleer alles weer overhoop ligt.

De vierde dag poetste ik de ramen. Een hatelijk klusje. Al moet ik zeggen dat het met water en azijn me het al veel beter bevalt.

Dag vijf spendeerde ik buiten. Ik wiedde het onkruid in de moestuin, in de serre en achteraan op het terras. Dat laatste neemt meestal ook wat tijd in beslag, maar nu nam ik het me zeer gemakkelijk en goot ik wat goede scheuten azijn tussen de voegen. Op het einde verplichtte ik mezelf tot een half uurtje rust in de hangmat, met boek. Heerlijk!

De zesde dag reorganiseerden we de bureau/werkplek. Omdat ook mijn naaimachine met stoffen en fournituren incluis daar her en der verspreid liggen was dit een hels karwij. Hierna kon ik nog het onkruid, ros van de azijn, tussen de voegen gaan uitvegen.

De laatste dag spendeerden we 'en famille' en gingen op wandeltocht in Meerhout. Tijd buitenhuis, met elkaar, geen hatelijk klusje wel iets wat te weinig aan bod komt.

Ik had er meer van kunnen maken deze week, maar ...

Afbeeldingsresultaat voor loesje klusjes

zaterdag 22 juli 2017

Cicero



Vorige maand - of is het ondertussen al twee maanden ? - geleden volgde ik bij Cas en Nina een workshop Cicero. Omdat Deborah een kei is in de omkeerbare versie wilde ik graag weten hoe zij dat proper en netjes doet. You better learn from a master...




De gecombineerde stofjes waren het eerste duo dat mijn aandacht trok toen ik in de stoffenkast op zoek ging naar geschikte stofjes voor de colorblocking. Al leek het me nogal gedurfd. De twijfel was er en de twijfel bleef. Mijn omgeving deed weinig om de onzekerheid weg te nemen. Als duo werden ze verenigd en bleven ze samen liggen tot de dag van de workshop. Omdat meester De Vos, mijn leerkracht in het zesde leerjaar, zei dat we niet mochten terugdeinzen voor twijfel en altijd voor de eerste ingeving moesten gaan ging ik ervoor.







Een euvel was mijn lockmachine. Een van de draden brak ongezien - bijna op het eind -, waardoor lostornen voor mij geen optie meer was. Ik lockte het geheel nogmaals. Op zich was het nu opgelost, al zorgde dit ervoor dat mijn gecoloredblockte panden niet goed op elkaar aansluiten.


Dit kleinigheidje - nee, ik lig hier niet van wakker! - laat ik alleszins niet aan mijn hart komen. Ik ben verliefd op het resultaat.






Stof: Rino's - Poppy - Pieke Wieke
         Driehoeken - Lillestoff - Cas en Nina

         Boordstof - De stoffenschuur


Imani

Toen La Maison Victor haar meest recente nummer op ons losliet viel de Imani-jurk me meteen op. Dit is echt iets voor mij. Ik heb een gelijk...