Zoeken in deze blog

maandag 27 juni 2016

Maxi yess of maxi no?

De maxi-mode, het spreekt me wel aan. Al ben ik er nog niet over uit of het nu iets voor mij is of niet. Hoewel ik tien jaar geleden - uit angst voor te blote benen - alleen maar maxirokken droeg begeef ik me nu met zo'n exemplaar uit mijn comfortzone. 





Ik combineerde twee patroontjes uit de laatste knip. Het bovenstuk wordt in het boekje gecombineerd met een wijdere rok. Ik had niet voldoende stof hiervoor dus opteerde ik voor een recht exemplaar met split. 





Het bovenstuk spreekt me aan omwille van de achterkant, hoe voor en achterpand in elkaar gehaakt zijn. Eenvoudig maar toch speciaal. Al heb ik hier wel wat moeten prutsen. De banden vielen veel te lang waardoor de achterkant open kwam te staan en het voorpand te laag viel. Ik denk dat mijn bovenlichaam a-typisch is, te kort ten opzichte van de standaardvrouw, want dit ik bots wel vaker tegen dit probleem. 

Ik naaide nog een extra band tussen het linker en rechter achterpand om de BH achter te verstoppen. 
Vooraan werden de twee panden met een steekje aan elkaar gezet zodat het niet te wijd open valt. 





Ik ben dat gewapper rond mijn enkels echt niet gewoon en heb de neiging om de rok de hele tijd hoog te houden.

Wat denken jullie; geslaagd, of toch maar niet?

Stof: overgekocht
Patroon: knipmode juni 2016



Babykadootjes!

Er is een baby'tje op komst. Een meisje! Een reden om me eens te laten gaan in de kleurrijke
meisjesstoffen.

En kleurrijk werd het. Sommigen mogen dit chaotisch noemen. Ik koos niet één stofje of één overheersende kleur voor het kado maar maakte een mengelmoes. Heerlijk! En de aanstaande mama kan zelf kiezen welk stofje har voorkeur heeft.





Ik begon met een paar slabben uit een vrolijk stofje.





Een overslagvestje en babylegging werden toegevoegd:




En ons Willemien, maar die ken je al:




Een stapeltje vrolijkheid!

 


Stoffen & patronen:
Slabben: Den depot - Zelf getekend
Overslagvest en legging: Fairy tailors - Swafing - Knippie 2/2016
Tuttendoekje: Cas & Nina - Michael Miller - Zelf getekend



donderdag 23 juni 2016

Rabarberoogst


Mijn moeder heeft een overproductieve rabarberplant staan. De plant gaf ons 2,5 kilo kado.

Maar wat doe je daar mee?

Vorig jaar maakte ik rabarbertaart, dat was een succes. De rest mengde ik met aardbeien en rode bessen en verwerkte ik in confituur. Dat was geen succes. Er staat nog altijd een pot in de voorraad. Voor een gezin dat een pot confituur per week eet kan dat wel tellen. Te zuur. Rode bessen en rabarber, dat is gewoon teveel zuur.

Uit je fouten leer je dus deze keer liet ik de rode bessen achterwege. Ik behield dus nog een aardbei-rabarberconfituur. Lekker!

Omdat ik wel van afwisseling hou maakte ik een andere met mango en rabarber. Dit is helemaal mijn meug. Zeer geslaagd!



De mango werd gekocht. De aardbeien komen uit eigen hof. De rode vruchtjes doen het zeer goed dit jaar. We hebben er meer dan we op krijgen.


Eerder kwakte ik al aardbeien met wat overrijpe vruchten samen. Een restje abrikozen en nectarines. Ook goed voor op de boterham.


 Nu ik de foto bekijk zit er ook kiwi in...

Van leeg naar vol:




We komen weer toe voor een paar weken!


Nog een kilo rabarber te gaan. De rabarbertaart zal herhaald worden. Morgen. Daarmee kunnen we het weekend smakelijk inzetten. 








zondag 19 juni 2016

Het bloeit in de moestuin

Buiten het naaien heb ik nog een ander project. Dit jaar acuut opgestart: een moestuin.



Ik hou van planten en ik hou van groen. Al sedert mijn kindertijd probeer ik kamerplanten in leven te houden. In het algemeen lukt me dat redelijk goed. Al moet ik bekennen dat er een duidelijke prioriteitswijziging is gaande over 'het in leven houden' sinds ik kinderen heb. Ik geef nu, gelukkig, eerder de voorkeur aan het voeden en verzorgen van mijn kinderen dan van mijn kamerplanten. In de laatste drie jaar zijn er een aantal gesneuveld en een aantal werden zwaar verwaarloosd.

...

Eigenlijk is dit helemaal geen goed betoog voor mijn moestuin.

Ik begin opnieuw.

Ik droom al een paar jaar van het zelf kweken van groentjes, maar naast kamerplanten heb ik weinig ervaring. Dit jaar beslisten we zeer plots om onze kippenren een stuk achteruit te schuiven en op de vrijgekomen plaats een moestuin te starten.

Klinkt simpeler dan het was. Het opschuiven van de kippenren was het minste werk. Naast het verplaatsen moest ook jaren van onkruid en begroeiing worden verwijderd, bomen moesten worden gesnoeid, wilde struiken uitgedaan en last but not least, wegens de schuine helling van dit stuk tuin moesten er terassen worden aangelegd.

De staat toen we het kochten


Work in progress. Alle mannen helpen mee.

Mijn man heeft hier prima werk geleverd. Zelfs mijn vader kwam een handje toesteken. Mijn werk bleef in dit stadium beperkt. Verder dan het volscheppen en wegvoeren van een aantal kruiwagens ben ik niet geraakt. Een pasgeboren baby liet me weinig tijd en energie om dit plan ten uitvoer te brengen.

Ik stelde wel de terassen samen en bakende ze af. Ook het kiemen, zaaien, planten, bewateren, ...is voor mij.






Goed, het begint nu mooi te groeien.










Het groeit en het bloeit en dat is fijn. Dit weekend deden we een eerste pluk in de moestuin en konden we de eerste groentjes proeven. Benieuwd of de rest ook nog goed komt.

dinsdag 14 juni 2016

Otium meets Eden

Die strik, die strik, ... Ik schreef al eerder neer dat ik helemaal verliefd ben op de strik.

Mijn eerste uitvoering was een succes dus hier moest zeker en vast een vervolg aan komen. Opnieuw mét strik, off course.

Dus opnieuw: Otium van Sofilantjes. Deze keer met mouwen omdat dit vrolijke stofje zeker ook in de winter gedragen zal worden. Kwestie van wat leven in dit grijze seizoen te brengen.








Patroon; Otium - Sofilantjes
Stof: Eden - Hamburger Liebe - Lelastof



vrijdag 10 juni 2016

Onverwacht succespatroon

Toen ik deze outfit maakte was ik zeer terughoudend ten opzichte van het t-shirtpatroon. Ik vond het maar niks.
Na het maken van de vorige outfit ben ik volledig op mijn stappen teruggekeerd. Ik vind het tof en ik maakte een tweede shirt met datzelfde patroon. Al even leuk, al zeg ik het zelf.






Hoe kunt ge dit kereltje iets weigeren?

Ook het broekpatroon werd herhaald, maar dan in maat 104 in plaats van 92. In lichte sweat in plaats van tricot. Ik had de beenboorden moeten verbreden. Het zit nu wat krap. Maar goed, ik ga er vanuit dat Mauro deze zomer niet in Hercules zal veranderen. Het zal wel een zomertje meegaan.







Stoffen:
T-shirt: Kersenpitje - Ottobre design
Broek: Mon depot - Baba

Patroon:
Beide: Ottobre 3/2016

dinsdag 7 juni 2016

Pyjama's & Thomas Edison

Eerder schreef ik dat Lot verhuisde naar de kamer van Mauro en dat de twee boefjes een groot stapelbed kregen. Voor Lot is dit een heel nieuw avontuur en sindsdien bezorgt hij mama en papa nog meer onderbroken nachten.

De pyjama van Mauro, met de zebra's, werd gemaakt na twee vreselijke nachten waarin zowel Lot als Cas de nachtrust van hun ouders ongegeneerd verbrokkelden.
Lot is verkouden. Dit zorgt ervoor dat hij (nog) vaker wakker wordt. Bijgevolg merkt hij (nog) vaker dat hij zijn tutje kwijt is/zijn neus verstopt is/hij een droge keel heeft en zet hij het (nog) vaker op een krijsen. In de gang.En maakt hij iedereen wakker. Niet alleen Lot is verkouden, maar ook Cas. Dus ook hij heeft een onderbroken nachtrust ( de jongste slaapt hier trouwens veel beter dan de middelste). En moesten die kindjes hun slaap 's morgens willen inhalen zou het allemaal zo erg niet zijn, maar nee... Voor dag en dauw  - lees tien voor zes - zijn ze alweer wakker. Je gebiedt hen nog allemaal even in hun bed te blijven, maar ten huize Mimaloki begint het leven. De stilte is de voordeur uitgegaan en heeft de slaap met zich meegenomen.





Ik naaide dit in mekaar met Radio 1 op de achtergrond. Ironisch genoeg ging het toen (3 juli, na bovenstaande vreselijke nacht) over slaap in 'de bende van Annemie'. Het interview kreeg dus mijn volledige aandacht.
Duidelijk gesteld hierin is dat mensen zonder slaap geweldadiger zijn (vergeef me mijn kort lontje de laatste maanden), concentratieproblemen hebben (check) en veel meer fouten maken (lees dat hieronder maar).






Hoeveel slaap iemand nodig heeft is iets persoonlijk. Het idee van acht uur slaap is afkomstig uit de industriële revolutie waar men de dag begon in te delen in  acht uur werken, acht uur voor jezelf en acht uur slaap. Ik herinner me dit gezegde en vraag me af of dit toch niet min of meer klopt. De meeste mensen die ik ken hebben tussen zeven en negen uur slaap nodig. Acht zit hier dan middenin.
Ook op school werd ons dit zo geleerd. Kinderen en pubers hebben trouwens, volgens mijn schoolboeken, twaalf à dertien uur nachtrust nodig.

Thomas Edison (de man die oneervol de titel van mr. gloeilamp heeft gekregen) heeft hier volgens de geïnterviewde verandering gebracht in onze opvatting ten opzichte van slaap. Hij was een kortslaper en kon perfect functioneren met vier uur slaap per nacht. Hij was er van overtuigd dat iedereen hier tot in staat is en hij eiste hetzelfde van zijn teamgenoten. Slapen was volgens hem tijdsverlies en weinig slaap staat volgens Edison gelijk aan succesvol zijn.
Eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik me ook al schuldig heb gemaakt aan deze uitspraak. Niet het succesvolle, maar wel dat slapen tijdsverlies is. Hoeveel mis je niet als je op een mooie lentedag uren in je bed blijft liggen?  Dan toch liever naar buiten... Natuurlijk als je dit dagen achter elkaar doet ga je ook niet meer (te) genieten (zijn). Dan krijg je last van alle bovenstaande 'bijwerkingen'.

Ik maakte heel wat fouten in de afwerking van Mauro's pyjama. Ik rekte de halsbies onvoldoende en die moest er tot twee maak toe terug uit. Toen de bies eindelijk goed zat zag ik dat ik de sluitrand vooraan had vastgezet. Ik had de moed niet meer om het nogmaals los te maken. Het omzomen ging goed, bij de onderkant van het shirt en één mouw. Bij de andere mouw zette ik het tweelingstiksel aan de verkeerde kant. Toen dacht ik ook "foert" en ging verder met het omzomen. Ik had het beter losgemaakt. Dat had mijn aandacht erop gevestigd want ik deed hetzelfde bij de twee beenboorden. Omdat het bij beide benen was weerhield ik mezelf er opnieuw van om het los te tornen. Alsof deze fouten nog niet genoeg waren ging het ook bij de tailleband mis. Slordig en scheef. Geen foert mogelijk. Bij deze fout mocht ik me niet weerhouden.

Nadat dit losgetornd was nam ik het gezonde besluit om het naaien te staken.


Ik steek het op deze onderbroken nachten en het gebrek aan slaap...

Op de koop toe besloot Mauro dat hij de pyjama niet wou. Ik vermoed dat hij de auto's van Lot leuker vond... Zucht! Na veel overredingskracht wilde hij hem dan toch aan doen. Maar ook de foto's waren een probleem. Hij wou niet. Na het vrijmaken van de kast - die staat anders vol speelgoed - wilde hij zich laten fotograferen. Waarschijnlijk had ook hij slecht geslapen.




Gelukkig ging die van Lot 's avonds vlotter en kon ik daar nieuwe voldoening uit putten.







vrijdag 3 juni 2016

Katten basketten alleen in je dromen

Een nieuw seizoen en een nieuwe maat vraagt om nieuwe kleding. Deze keer maakte ik tijd voor een pyjama.

Het Wolf-patroon lag hier al twee maanden getekend en geknipt klaar. Besluiteloos over de zakken legde ik het opzij om het vervolgens te vergeten. Tot ik een paar dagen geleden Mauro in zijn (te) veel gedragen pyjama zag zitten en mezelf bedacht dat die jongen toch een nieuw exemplaar kan gebruiken. Als het aan hem ligt hoeft dit niet want hij grijpt steeds terug naar zijn meest gedragen - maar ook veel te warme - slaapoutfit.

Een hele tijd geleden - ondertussen bijna twee jaar denk ik - kocht ik dit stofje bij Kiwifabrics. Ik had toen al het idee om er een pyjama van de maken...

 Soms hebben ideeën gewoon tijd nodig om te rijpen. 









Met een beetje geluk wil hij dit exemplaar ook tot op de draad verslijten.








Nog eventjes over het Wolf-patroon. Ik werd nogal overdonderd door de hoeveelheid aan opties en het aantal pagina's. Het maakte me besluiteloos en onzeker. Stom dat ik niet eerder heb doorgezet want het is een fantastisch patroontje. Eenvoudig, en als je hulp nodig hebt is er - zoals altijd bij zonen 09 - een heldere uitleg.

Uiteindelijk koos ik enkel voor de optie van paspel aan de schouders. Volgende keer meer.



Zoals Mauro terecht opmerkte: "Katten kunnen toch niet basketballen?" - " Nee lieverd, alleen in je dromen."



Stof: Ikasyr/MuttuRalla - Kiwifabrics
Patroon: Zonen 09 - Wolf











Opening House of Mars van La Mima's en een fijne verrassing!

La Mima's , jullie moeten haar wel kennen, bekend als webshop met oog voor kleurrijke en grafische stoffen. Wat heb ik me al vaak vergaa...