Zoeken in deze blog

zaterdag 20 mei 2017

NoraMiLeiBa, en de eigen twist

Het boek '200 shirts' ligt hier al een tijdje in de kast. Ongebruikt. Zonde, want op een eenvoudige manier biedt dit boek een hoop patronen aan die je naar hartenlust kan aanpassen.

Ook dit stofje bleef veel te lang ongebruikt. Ik kocht het twee maanden geleden bij De Stoffenschuur, Ik voelde me direct verliefd op deze uitvoering van see you at six, niet enkel om de romantische print, maar ook omdat het stofje zo heerlijk zacht aanvoelt. Om die redenen bleef het twee weken bovenop mijn naaitafel liggen. Mooi in het zicht, overtuigd om het direct te verwerken. Een grote opruimactie verplaatste de lap naar de kast.



Dat ik voor Nora ging lag al snel vast. V-kraagjes zijn nèt iets meer mijn ding.
Mi, oftewel kapmoutjes, was een een vanzelfsprekendheid. Het geeft een outfit wat extra vrouwelijkheid. Het doet me ook aan die steeds mooi geklede sprookjesprinsessen denken, en al heb ik mijn prins al gevonden, toch wil ik me af en toe terug die prinses wanen die heerlijk kan verdwalen in haar eigen prachtige wereld.

Lei, het kraagje, daar ging ik de mist in. Eigenlijk kan ik zelfs niet meer achterhalen welke kraag ik gebruikt heb. Ik vermoed Lei, maar zette het ondersteboven. De grote punt zou niet beneden mogen zitten. Tot het schrijven van deze blog had ik het niet door. Jullie wel?



De laatste optie vergat ik bijna: ik koos ook voor een V-opening in de rug. Het is een subtiele V. Geen decadent uitgesneden exemplaar waardoor het shirt niet meer voor alle gelegenheden geschikt is.

Opnieuw ging er iets fout; de opening krulde naar buiten waardoor het selfmadegehalte van dit shirt even zichtbaar was als een olifant tussen een kudde zebra's.

Welke fout ik maakte bij het naaien, geen idee. Een hulplijn is welkom!

De oplossing, mijn oplossing bestaat uit neepjes. Eerst plaatste ik er twee, evenwijdig met elkaar. Vervolgens leek het me mooier om daar nog een tweede tussen te zetten. Dit effect:




Ik ben er nog niet over uit of ik het geslaagd vind. Het is goed, draagbaar en een verbetering ten opzichte van de krullende opening. Het shirt zit goed, dus ik zal het zeker dragen.

Stof: Soft Cactus - Stoffenschuur

Patroon: 200 Shirts - Evelien Cabie

donderdag 18 mei 2017

Hoe Jeff zich naadloos aansloot bij een vorig maaksel

"Jeff?!" hoor ik u zeggen.
Nee, ik heb geen kind met de naam Jeff - al vind ik het wel een leuke naam. La Maison Victor heeft wél een kind met de naam Jeff. Een patroon voor een broek. Een leuke broek. Een broek die ik direct wou maken.




Een broek bezorgt mij op voorhand al stress. Geen idee waarom, want zolang er geen rits aan te pas komt heb ik niets om me zorgen over te maken. Daarom gleed ook de uitwerking van dit patroontje door mijn naaimachine als boter. Echt, het is een aanrader. Het zijn veel patroondelen, dat wel, maar het naait vlotjes!



Bij de stap waarbij ik de tailleband moest aannaaien moest ik wel even nadenken. Ik had geen zin in boorstof en ook geen zin in een koord. Dit wordt door mijn kinderen toch niet gebruikt en, indien mogelijk, er meestal gewoon uitgerukt.



Oorspronkelijk wilde ik er een gele tailleband aan toevoegen. Dit zou mooi accorderen met de gele tonen in de broek. Maar gaande door de stofresten vond ik dezelfde stof als deze trui. Een lichte sweat, gemaakt in februari, volgens mijn wederhelft niet draagbaar in de winter (wegens te koud). Nu de winter weg is, komt dit wél goed! Op dagen dat we een trui aantrekken trekken we ook een lange broek aan. Dus op deze manier: een goed duo!



Deze trui was mijn eerste projectje in de naailes, ondertussen al een maand of drie geleden.

Nog genoeg restjes! Hops, tailleband eraan en klaar! En ineens een hele outfit.




It couldn't be better!

Oh ja, en zoon nummer 2 wilde ook mee doen. Met melksnor!


Stof: Jeans - De stoffenschuur

Bomber: Pieke Wieke
Een reactie is altijd fijn!


maandag 15 mei 2017

Kiindje in thema

Toen de Stoffenschuur zijn koopjeshoek lanceerde kon ik het niet laten om daar in te gaan snuisteren. Verschillende leuke laag geprijsde stofjes passeerden de revue. Uit het hele aanbod koos ik er twee voor mijn jongens en liet ik er eentje kiezen door een vriendin, voor haar kleintje.

Hoewel ik eerst een ander stofje met haar associeerde was zij onmiddellijk gewonnen voor het vossenstofje. Begrijpelijk want het past volledig in het thema van haar kleine meid.

Op vraag van de vriendin, een pyjama'tje én unisex, want het is niet de bedoeling dat dit kleintje enig kind wordt.



De mintgroene boordstof spreekt voor zich. Het is hun themakleur. Jammer genoeg had ik niet genoeg om ook mouw- en beenboorden af te werken in dezelfde boordstof. Och jammer, misschien niet erg spijtig, want op deze manier vind ik het ook prima.

Zoals je ziet, de vosjes en de mintkleur passen precies in het thema. De plastieken vosjes zijn trouwens spaarpotjes. Mijn jongens zijn heuse fans. Niet om het sparen - het begrip betalen is hen nog vreemd - wel om te spelen.







Benieuwd wat ik eerder voor haar naaide?

Stof: de stoffenschuur

Patroon: Kiind


vrijdag 12 mei 2017

Over knappe stofjes en gierigheid

Ik zou mijn blogtitel kunnen verbloemen en het hernoemen naar 'Over knappe stofjes en spaarzaamheid', maar dat doe ik niet. Met stoffen kan ik behoorlijk gierig zijn. Het begon al als pasbakken naaister. Ik knipte nergens meer af dan nodig. Naadwaardes werden zo klein mogelijk genomen, en indien het tegendraads leggen van de stof me stofwinst opleverde draaide ik hier zeker mijn hand niet voor om! Ondertussen heb ik hier uit geleerd. Dit is geen al te beste houding. Door deze houding kwam ik verschillende keren in de problemen.

Naast mijn gierigheid in het 'maakproces' heb ik ook een gierigheid in het 'knipproces'. Stofjes die ik mooi vind spaar ik op tot de 'ideale gelegenheid'. Bij iedere gelegenheid kan ik me wel een betere inbeelden, dus die ideale gelegenheid laat nogal op zich wachten.


Met bijna vier naaijaren op het programma begint het eindelijk tot me door te dringen dat er steeds nieuwe mooie stoffen op de markt komen. Nieuwe, mooie stoffen voor een nieuwe, ideale gelegenheid.Het wordt steeds makkelijker om de stofjes in stukken te knippen.
Ik lukte me al hier, hier en hier.

Bij het schrijven van deze post werd ik wel nieuwsgierig. Is dit herkenbaar voor jullie? Zijn jullie oppotters of doen jullie makkelijk afstand van de meest geliefde stofjes.



Maar ook deze met auto's. Ik kocht hem heel lang geleden bij Kersenpitje. Zoon nummer 1 was nog enig kind en dit leek me een toffe stof om te gebruiken als hij wat ouder was.
De eerste periode van autogekte ging voorbij, en ook de tweede... Ideale momenten kan je moeilijk capteren. Ik probeerde nu de derde periode van autogekte voor te zijn. En als hij er niet van houdt zijn er nog twee opvolgers.




Opnieuw maakte ik het Billiepatroon. V-hals deze keer. Met een zakflapje van dezelfde boordstof als de halsbies. Zonder knoop, want mijn knopendoos is spoorloos verdwenen. 




Stof: Kersenpitje - Lááng geleden
Patroon: Billie - Zonen 09

zaterdag 6 mei 2017

Hoe mijn invulling van de naam Odette gewijzigd werd

Odette, de naam associeerde ik met een grijze zeventigplusser. Haar ogen zijn met de tijd fel achteruit gegaan. Wat begon als een gewoon simpel brilletje op haar 35 is nu geëvolueerd naar dikke confituurbokalen op haar neus. Door die zeven - drie is haar fysieke toestand niet al te best meer. Haar heupen en knieën zijn versleten en doen haar mateloos pijn bij iedere inspanning. Ze is genoodzaakt om het eten voor haar katten met schuifelende muizenpasjes te gaan halen. Van de zetel naar de bijkeuken. Verder komt ze niet meer. Volgens haar geëdigde dokter Peeters is een operatie van geen nut meer. Ze is te oud, 'het zou niet meer opbrengen'. Haar dagen slijt ze in hare goeie stoel, zo gericht dat ze met eenzelfde blik zowel het tv-scherm als de straat in het oog kan houden. 

Wat een naam toch allemaal kan oproepen!

Odette, voor mij dus geen al te moderne en levendige associatie. Mijn eerste ontmoeting met het patroon in de meest recente La Maison Victor had geen positieve basis. Ik dacht letterlijk 'Wat is dat nu voor een naam'!

Soms moet ge u over dat eerste gedacht kunnen heen zetten. Vaak komt het dan nog wel goed. Geef het een kans ;)

Een kans, zoals den Billie. Ge ziet mijn mening werd hier 360° gedraaid:





Het shirt sprak me wel aan. De aangeknipte mouwtjes, de soepele en losse snit...

Na een geslaagde eerste versie maakte ik er nog een tweede en een derde. Dit is de derde. De tweede moet eerst nog even langs de wasmachine.

Het stofje komt van de Stoffenschuur, een lokaal stoffenwinkeltje in Schaffen. '-tje' zou ik eigenlijk niet mogen zeggen want het is er betrekkelijk groot en in hun aanbod kan ik heus mijn gading vinden.

Het stofje is van Poppy en voelt heerlijk en soepel aan.



Wat veranderde ik aan het patroontje? 

  1. Ik verlengde het met twee centimeter
  2. Ik knipte geen biesje voor de mouwen maar verlengde ze met twee centimeter en sloeg dit twee keer één centimeter om. Minder knipwerk!
  3. Tot slot versmalde ik het ook. Aan iedere zijde met drie à vier centimeter. 




Ook handig om te weten is dat je met 70 centimeter stof toe komt voor een maatje 36. De voorgeschreven hoeveelheid is 95 centimeter voor maat 34 tot 46. Dat bespaart je dan weer als je een stofje gaat kiezen. Of je maakt uit de rest nog een Sam-shirt in maat 80. Deze zag je al in de tutorial voor stropmouwen passeren. 



Stof: Stoffenschuur - Poppy
Patroon: Odette - LMV zomer 2017



donderdag 4 mei 2017

Tutorial: stropmouwen

Naar aanleiding van mijn naaisel over mijn versie van de Roman Tunic met stropmouwen kreeg ik veel vragen betreffende de stropmouwen. 

Tijd voor een tutorial!



Voor het uitwerken deze tutorial nam ik het Sampatroon Van La Maison Victor. Dit is natuurlijk te gebruiken voor iedere mouw. Dus pas aan naar hartelust:

1. Neem de mouw over in de gewenste maat



2. Knip de mouw door in de helft:
  • je vouwt het in twee tot beide mouwuiteinden elkaar raken
  • op deze vouw knip je het patroon in twee. 





3. Je knipt het patroontje door op de vouwlijn

4. Je hebt het patroontje voor de mouw nu doorgeknipt.
Neem hierbij voor de stof 1,5 cm naadwaarde aan het doorgeknipte stuk. Bij de rest houd je 1 cm naadwaarde aan:



5. Dit bekom je nu:



6. Overlock het stuk dat je net hebt doorgeknipt. Doe dit voor de vier panden.



7. Zo moet het er dan gaan uitzien voor de vier mouwdelen:


8. Vouw de mouwzoom naar binnen en strijk deze:



10. Naai de zoom vast met een tweelingnaald:



11. Naai de mouwpanden terug aan elkaar op 1,5 cm. (Op de foto zie je de groene stipjes die op 1,5 cm vanaf de middennaad getekend zijn.



16. Naai voor en achterpand van de mouw vast op 1,5 cm.



17. Je vouwt het stukje dat je nu net gestikt hebt om. Verkeerde kanten op elkaar. 
Strijk dit uit. Strijk dus de verkeerde kanten op elkaar. 



18. Op 1,5cm van de rand stik je dit vast, op de rand waar je net jouw overlockstikstel plaatste. Zo creëer je een tunnel. 





De Lintjes:




19. Knip vier lintjes, 4 centimeter breed en 5 centimeter langer dan het mouwpatroon (lengte gemeten in het midden, vanaf de mouwkop)



20. Biasgewijs vouw je deze eerst in twee om daarna beide uiteinden naar de middenvouw toe te plooien.

21. vervolgens knip je van het uiteinde naar de middenvouw schuin omhoog. Je knip je de hoekjes af zodat je in het lintje een omgekeerde 'v' verkrijgt.



22. Vouw deze 'v' toe zoals op de foto. 



23. De lintjes zij nu klaar. Nu moeten we ze in de mouw integreren!
Met behulp van een veiligheidsspeld halen we ze door de eerder gecreëerde tunnels!



24. Je doet dit voor de vier lintjes!



24. Je bent nu zo goed al klaar Naai de gemaakte mouwtjes met stroplint zoals gewoonlijk aan het lijfje. 




25. Zoom onderaan om en voeg de halsbies toe. 

26. Klaar!













woensdag 3 mei 2017

Geeft den Billie een tweede kààns!

Een tweede kans dus, voor de welbekende Billie.

Mijn eerste ontmoeting met Billie was niet zo'n groot succes. Ik maakte een shirt op confectiemaat. Viel dat even tegen! Voor mijn struise mannetjes te kort! Met een boordje er aan kon het nog gedragen worden door de oudste, maar bij de jongste had zelfs dat geen nut. Ik flikkerde de maaksels in een doos, voor een volgend kind (en ja, die kan nu het maaksel van de jongste dragen).

Een tweede poging leverde me een middelmatig t-shirt op. Het was ok. De hals was net iets te wijd. Het shirt nog altijd aan de korte kant, opnieuw gered met een boordje. Na deze ervaring hield ik het Billiescenario voor bekeken.

Tot nu.

Overal zie ik geslaagde Billies passeren. Hoe kan het dat heel naaiend Vlaanderen er in slaagt om dit patroon uit te werken en ik niet?! Jammer ook, voor mezelf want met dit patroon ben je wel écht gesteld! Het boekje is op verschillende modelletjes voorzien. Niet alleen komen zowel lange en korte mouwen aan bod, maar ook een V-hals, enveloppehals, raglan- en ronde mouwen. Uitgebreid of volledig. Het is maar hoe je het bekijkt.


Met de opmars van de warme buitendagen en de vele te kleine of versleten t-shirts in de kast praatte ik me nieuwe moed in en gaf ik Billie een nieuwe kans. Op basis van goedzittende t-shirts (want ik ben meestal te lui om mijn kinderen écht op te meten) kwam ik voor Mauro uit op een 124, in plaats van de 104 die hij momenteel draagt. Voor Lot maakte ik een 110 in plaats van de huidige 92.

Twee maten groter dus.

Ik heb het me niet beklaagd. In een mum van tijd had ik verschillende nieuwe shirts voor de koters.

Iedereen verdient een tweede kans. Ik ben Billie een excuus verschuldigd. Het is een veelzijdig doch eenvoudig toppatroon!










* Cas is niet gekleed met Billie.

Patroon: Billie - zonen 09
Stof: Katten: Kersenpitje (lang geleden gekocht!)
Kreeftjes: Pieke Wieke (vorige zomer)

NoraMiLeiBa, en de eigen twist

Het boek '200 shirts'  ligt hier al een tijdje in de kast. Ongebruikt. Zonde, want op een eenvoudige manier biedt dit boek een hoop ...