Zoeken in deze blog

woensdag 12 juli 2017

Jungle fever

Dat jungle-gedoe in naailand - je weet wel die stoffen met de bladeren van de monstera, palmen, ed. Ze waren eerst niet aan mij besteed. "écht niet!" dacht ik. "Too obvious". "Hetzelfde als luipaardprint."



Zonder het door te hebben werd ik gemanipuleerd door de  mening van het welbekende naaiend Vlaanderen. De ene na de andere prachtige creatie met tropische bladeren vulde mijn scherm. Langzaamaan begon ik meer overtuigd te geraken en klikte ik voorzichtig de links van webshops aan die deze stoffen verkochten. Een hoge verkoopsprijs zorgde gelukkig voor terughoudendheid. Tot ik dit stofje aan een buitenkans kon kopen bij Kersenpitje. Eén meter, daar kon ik zeker een truitje uitkrijgen!

Een trui werd het niet, wel een kleedje dat al zo'n vier jaar op de naaiplanning stond.

Een aanrader trouwens dat kleedje: Supersimpel. Superzomers.



In het boek van Singer, bedoelt voor katoen met rits. Uitgevoerd in tricot zonder rits. Love it!




De bandjes zullen nog wat korter gemaakt worden om een ultiem draagcomfort te verzekeren, maar dit kleedje komt zeker de kast uit. Daarbij denk ik dat er opvolging verzekerd is. Zo maak ik er nog!




Stof: Kersenpitje
Patroon: Zomerjurk - Singer

dinsdag 11 juli 2017

Superhero cat!

Het stofje waarin ik deze outfit maakte stal onmiddellijk mijn hart. De afwerking - de mouwboorden - liet meer dan een maand op zich wachten. De outfit belandde zelfs twee keer in de kast van de kinderen. Geheugen. Zeef! Eindelijk helemaal af. Nog steeds vind ik dit stofje even geweldig!


Om meer uit de gekochte afmeting te krijgen - en ook als extra uitdaging voor mezelf - verknipte ik de patroondelen in vlakken en voegde ik een grijze sweater toe. Een mooie oefening om alles op elkaar te laten aansluiten. Ik ben ook best tevreden over het resultaat.








Als je ook fan bent van het design wil ik je er zeker bij vertellen dat het superzacht aanvoelt. Het lijkt me heerlijk om te dragen. De zoons zijn eveneens fan. Last minute maakten ze er zelfs ruzie om. Ongeduldig wachtte Lot tot de foto's van de grote broer getrokken waren om daarna in zijn voetsporen te treden. Hij had het er zelfs voor over om zichzelf uit te kleden, wat meestal niet zo'n evidentie is.


Al serieus karakter vrees ik dat Lot gewonnen heeft en zich de outfit zal toe-eigenen, al lijkt hij op klein duimpje in de zondagse jogging van de reus. Als zijn overwinning een feit is kan hij hier zeker ingroeien en komt hij hier nog twee jaar mee toe.







Als je fan bent en nog twijfelt kan ik je er nog bijvertellen dat het stofje in solden staat bij kersenpitje, hierzo, bij de sweats.

Patroon: Ottobre
Stof: Kersenpitje

zondag 9 juli 2017

A Mini minsgame



Een paar weken terug toverde mijn facebookfeed een oproep van Miss Pixie tevoorschijn. Ze zocht mensen om deel te nemen aan de 'perfect-challenge'. Geinspireerd en gemotiveerd door Karen Damens recente tv-programma schreef ik me zonder veel nadenken in.
In de loop van deze maand krijgen we iedere week een andere uitdaging. Iedere uitdaging zou ons dichterbij het 'perfecte' leven moeten brengen: een ontspannen, gelukkig en energievol leven...

De allereerste challenge is een mini minsgame aka een klein minimalistisch 'spelletje'. De bedoeling is dat je jezelf gaat 'ontspullen'. Op dag een doe je één item weg, op dat twee doe je er twee weg, en zo verder...

'Ontspullen' is ondertussen een modewoord geworden. je kan er niet meer omheen. De minimalistische trend steekt steeds vaker op verschillende hoeken in je leven de kop op. Ik ben er van overtuigd dat minder je gelukkiger maakt. Mij toch in ieder geval. Chaos bezorgt mij onrust. Uitpuilende kasten, dingen dat niet meer terug op hun plaats geraken of van begins af aan geen eigen plaats vinden hebben een nadelige invloed op mijn functioneren. Anderzijds ben ik iemand die niet gemakkelijk 'nee' zegt tegen het afdankertje van een vriendin of familielid. Ik kan er altijd wel een functie voor bedenken. Een functie meestal in mijn brein blijft hangen. 'Nee', zeggen is voor mij een leerpunt, net zoals het idee dat een reserve-item geen kwaad kan. En dat kan geen kwaad, toch niet als je een kinderloos koppel bent wonende in een paleis met oneindig veel opruimmogelijkheden - en liefst ook een paar huishoudsters die de plaatsen van de items kunnen onthouden.

Dingen op z'n plaats, niet teveel spullen - hoe moeilijk ook- deze mini minsgame leek op mijn lijf geschreven, en nodig.

Op dag één ontdeed ik me van een messenhouder die al een half jaar leeg op de dampkap stond. Ik hield hem bij omdat ik misschien de messen er terug wou in zetten. Who am I kidding? Die messen zitten goed in de schuif. Op de kast toont rommeliger.

Oh en ik verloor ook mijn smartphone op deze eerste dag, maar dat kan ik moeilijk meetellen. Het ding werd trouwens ondertussen al vervangen door een meer recent exemplaar.



Op dag twee rommelde ik het speelgoed van de kinderen en sorteerde ik de kapotte items er uit. En ik deed nog een houdertje weg van Feliway, een feromonenverstuiver voor katten. Het laatste gebruik is terug te vinden in onze vorige woning, in 2011. Het was ene poging om onze psychotische kat terug op spoor te krijgen. Dat lukte niet trouwens...


De derde dag ontdeed ik me van een stapel tijdschriften die ik bijhield omdat er een interessant artikel in staat, omdat ze tot nu toe ongelezen bleven en andere redenen die ik me niet herinner.
Een haarborstel - versleten- die ik bijhield als reserve. En dan mijn geliefkoosde sandalen. Drie jaar oud. Zitten heerlijk en zagen er in hun propere staat erg mooi uit. Ondertussen zijn ze niet om aan te zien en komt de zool los. Ze werden nog gedragen in de (moes)tuin. Nu niet meer dus...



Dag vier gooide ik mijn oude succesvolle zwangerschapstesten weg. Wat houdt een mens dat ook bij? Ze kwamen gezond en wel ter wereld en blijven even levendig. 
Een Dymo waarvan ik al een half jaar hoop dat hij miraculeuzerwijze opnieuw zal werken. Een zeepje dat nooit geopend wordt en wat versleten handdoeken.



Dag vijfging ik opnieuw neuzen tussen de kinderspullen en ik vond een aantal dozen en verpakkingen terug die zij - of het ouderpaar - bijhielden omdat er kinderhelden op staan. De dingen dienen nergens voor, dus weg ermee! Ook een aantal kleur- en spelboekjes vonden hun weg naar de papiermand. Waterbalonnen die je niet gevuld krijgt, maar hier ondertussen toch al een tweede zomer staan.... Mijn poging om hun ondergoed uit te sorteren was niet zo succesvol. Ik vond slechts één versleten onderbroek. Geursteentjes die niet meer gebruikt worden vulden dag vijf aan.



 Op dag zes werd de badkamerschuif onder handen genomen. Staaltjes van nivea en van Garnier zullen op de rommelmarkt worden uitgedeeld, wat make-up voor de vuilbak, een sluiting voor een ordner, het roxlogo dat hier blijft rondslingeren en een kapotte helikopter.



 Dag zeven tenslotte, een allegaartje van zowel binnen als buiten. Een mand vol kleding voor de rommelmarkt of de kringloop en een zak vol stofresten om te doneren aan SEW 4 NICU. De moestuin gaf me nog  een gescheurde spade en een verwrongen schepje waar ik toch nog mee aan de slag ging, maar moeilijk resultaat mee bereikte. Wat bloempotjes om terug te brengen naar AVEVE, een versleten keerborstel en het cijfer '4'. Zo slingert hier ook ergens een '2' rond, als ik die tegenkom kan ze de andere vervoegen. En tot slot nog twee boeken voor de boekenjagers van Diest. Tot slot nog een potje geurolie dat ik nog eens vulde met een zelfgefabriceerd geurtje dat zijn aroma al lang verloren is.



Ik heb mij vooral ontdaan van kleinigheden en dingen die zowat opgebruikt zijn. Deze week deed me stilstaan bij het idee dat ik me vasthoud aan onbenullige zaken. Het losmaken hiervan is niet altijd even simpel, door de emotionele waarde die ik of mijn kinderen er aan hechten. Het is ook niet altijd eenvoudig om die dingen te zien, vaak gaan ze deel uitmaken van het decor. Je bent ze zo gewoon dat het je niet opvalt dat ze totaal geen nut of plezier meer opleveren. 

Hoe zit dit bij jullie? Zie je jezelf als clean en minimalistisch of heb je eerder zoals ik de neiging om dingen veel te lang bij te houden? Hoe zou jij het er vanaf brengen?

Het is een challenge dus er deden nog een hoop andere deelnemers mee. Benieuwd hoe zij het er vanaf brachten? Hier vind je de lijst met deelnemers terug.

vrijdag 7 juli 2017

Weer zwemweer

Wat ben ik blij met de zomervakantie! V.A.K.A.N.T.I.E, het woord zegt het zelf. Wie is daar nu niet blij mee. Even belangrijk is het woord 'zomer'. Of misschien zelfs belangrijker. Voor mezelf, als persoon met een ieder jaar wederkerende winterdip, is de zomer een belangrijk moment. Warmte, genieten van de buitenlucht, groen en leven, ... Ik heb dit nodig.


Maar ook voor de jongens, of mezelf in relatie tot de jongens is dit belangrijk. Alle moeders zullen zich hierin herkennen: kinderen zijn druk. En hoe meer kinderen, hoe meer drukte. Doe eens een verjaardagsfeestje, je zal niet weten waar je hoofd staat... En dat zijn dan vriendjes, ze houden zich samen bezig. Ik durf te stellen dat het samenbrengen van kinderen, ongeacht het geslacht, die een volledige of gedeeltelijke bloedband delen of kinderen die gehuisvest zijn in dezelfde woning de spreekwoordelijke druk op de ketel enorm kunnen verhogen. De ketel van de ouders. Zijzelf ervaren daar weinig hinder van. 


Daarom: Z.O.M.E.R. Dwing hen naar buiten en zet een emmer water in de tuin. Je zal zien dat je eventjes gerust bent. Of toch tot de ene de andere natter heeft gemaakt dan gewenst en de ene zich daarna gedraagt als vermoorde onschuld.



Kersenpitje stuurde me deze leuke badstof op. Ze werden snel omgetoverd in twee lange zwembroeken. Lang omdat ze zo wat meer bescherming geven tegen de zon en lang omdat één van de zonen een vlekje heeft dat hij liever wil verbergen. Met deze short zitten ze goed voor de zomer én voor de zwemles van volgend jaar!








Stof: Kersenpitje
Patroon: Vlaanderen naait


maandag 26 juni 2017

Dit wil ik niet part n°2

De eigen mening van mijn oudste zoon ontwikkelt zich in sneltreinvaart. Nog geen twee weken geleden blogde ik over het eerste zelfmaakmaaksel dat hij openlijk afkeurde. Blijkbaar beviel hem dit wel want ook dit maaksel keurt hij af.

Kijk naar de foto's, het arme kind kan er niet ongelukkiger uitzien! Die naaiende moeders, tsss, ...





Hij vind de kraag niet leuk. Persoonlijk vind ik hem ook wat te hoog komen. Toch zeker voor een t-shirt. Deze mama dacht niet ver genoeg na over het totaalplaatje.



Mauro vindt het vooral onwennig. Het kind droeg nog nooit - behalve tijdens ijskoude winterdagen- iets rond zijn nek. Coltruien hebben we niet. Ik koop het niet vanuit mijn natuurlijk aangeboren weerzin tegen een stuk stof dat rond mijn luchtpijp gewikkeld wordt. Natuurlijk aangeboren, zeker wel, waarschijnlijk zelfs evolutionair bepaald.

Bij deze versie van de Semper houdt het hoge halsgedeelte geen risico's in voor het eigen leven. Ook niet voor het gevoel te verstikken. Ruim en los. Prima dacht ik. Dat is weer eens wat anders...


De zoon is niet overtuigd, en eerlijk gezegd, de mama ook niet helemaal. De kraag wat lager, dan is hij perfect!


Stof:  Lillestoff
Patroon: Semper - Sofilantjes

zaterdag 24 juni 2017

Free - free - free - Tamarillo by Cherry Designs!

Voor dit patroontje zat ik mee in het testpanel. Een foto van het afgewerkte project heeft nooit de blog gehaald. Ook nu moet ik jullie teleurstellen, van de testversie is nog steeds geen eeuwige opname gemaakt.

Wél kreeg ik onlangs de kans om een nieuwe versie te maken, zonder stofkost. Een kans die ik met beide armen en vingers greep, want geloof me: dit patroontje is geweldig. Eenvoudig uit te voeren, draagbaar en bovendien G.R.A.T.I.S!

Deze keer maakte ik een eenvoudige versie, zonder zakje vooraan. De testversie kreeg een ritszakje op de buik. Dat is wat meer gepruts, maar dankzij de geweldige tip van wondertape hoef je geen naaiwonder te zijn om jouw versie te voorzien van een opbergvak.

Mijn laatste versie:




En samen met een aantal geweldige hacks (veelzijdig patroon!):


Photocredits: Cas & Nina
Patroon: Cherry designs

Ga zeker ook eens bij deze dames kijken:



vrijdag 23 juni 2017

Naaiweekend No.1

FAN-TAS-TISCH!

Beter kan ik mijn eerste naaiweekend niet omschrijven. Het is bijna een week geleden en ik geniet nog na, mijn allereerste naaiweekend.

Met ongeveer 35 dames namen we vorig weekend onze intrek in De Heibrand, te midden van een rustig bossig domein in Westmalle.
Met ongeveer 35 dames naaiden we samen in één ruimte. Stikken, tetteren, tornen, lachen, knippen, niets anders dan dat! Heerlijk.
Met ongeveer 35 dames vloog het weekend voorbij als een spannende attractie in een pretpark. Dit vergelijkend zou ik kunnen zeggen dat ook het ongeduldig wachten even lang duurde als zo'n attractie.

Van vrijdag tot en met zondag bracht ik mijn tijd door, voornamelijk naaiend, soms ook etend, tussen 35 vrouwen. Opstaan, naaien, eten, naaien, eten, naaien, eten, naaien, slapen. And repeat!
We haalden zelfs de krant!

Voor andere stoffenliefhebbers en koesteraars van een gemotoriseerde kledingmachine die dit nog niet meemaakten:
zet het op jouw bucketlist!




Dankjewel Sarah!






fotocredits gaan naar Katrien en Veerle



dinsdag 20 juni 2017

Resultaat van de give-away



Een dagje te laat wegens organisatorische redenen (een overschatting van mijn vrije tijd op maandagavond). De onschuldige kinderhand bleef achterwege, want als ik daarop moet wachten kennen jullie pas woensdag het resultaat.

Ik ging aan de slag met excel en true random generator.

Eerst het resultaat voor het tricot stofje:








En het katoentje:



Proficiat dames, jullie wonnen de tricot met indiaantjes en de Moose van Soft cactus.

Sturen jullie me een mailtje om verder af te spreken?







vrijdag 16 juni 2017

Een schot in de roos!

In mijn vorig bericht konden jullie lezen dat mijn vierjarige groot genoeg geworden is om zijn eigen mening te vormen. Dit moeten we toejuichen. Het is een belangrijk deel in de ontwikkeling van de eigen ik. Ook het durven veruitwendigen moeten we toejuichen zo ondersteunen we hem in zijn sociale ontwikkeling en weerbaarheid.


Al zijn er momenten dat je hem liever niet zijn eigen mening hoort verkondigen. 

Gelukkig kan ik ook nog goede dingen maken. Dingen die wel naar zijn zin zijn, al fluctueert 'zijn zin' nogal van dag tot dag, soms zelfs van uur tot uur.


Allereerst maakte ik hem dit t-shirt. De schoudernaad valt een beetje naar voren, ideaal voor een accentje.



Dit naaisel was een schot in de roos. 

Vervolgens de short, met dezelfde paspel in de zak en een contrasterend stofje in de zak. 




Stoffen: Short: Timeless Treasures & Soft Cactus
Shirt: Nosh Organics

Jungle fever

Dat jungle-gedoe in naailand - je weet wel die stoffen met de bladeren van de monstera, palmen, ed. Ze waren eerst niet aan mij besteed. &qu...