Zoeken in deze blog

dinsdag 31 mei 2016

Toddler in black

Mooi stofje, die kruisjes, maar misschien toch wat te hard voor een peuter.

Bij het aankopen zag hier onmiddellijk een broek voor Lot in.

Ik kreeg het heel vlot in elkaar. Alleen het koord in de heupboord liet ik achterwege. Dat vind ik onnodig bij een broek voor een peuter. Ze kunnen hier zelf niks mee. Ik verving het door een elastiek. Eens zo praktisch!






De zak werd vastgenaaid met een zigzag. Leuk detail. 



De broek was af en klaar voor gebruik. Al besefte ik nu pas dat hij geen t-shirt heeft die hier bij zou passen. Een krachtige print vraagt om een zachter bijpassend stuk. Maar hier liggen geen effen shirts in de kast, het nadeel van mijn voorliefde voor kleurrijke prints. Dus moest ik verder aan de slag. 


Uit dezelfde Ottobre die ik gebruikte voor het broekje haalde ik een patroon voor een t-shirt. Eigenlijk was mijn eerste idee over dit patroon niet zo positief. De doorlopende band op de zij vond ik maar niets. Bij het doorbladeren was ik er van overtuigd dat ik dit niet zou gebruiken. 






Soms moet je niet vooringenomen zijn. De kruisjes leken me hierin perfect. De band tekende ik even breed als de kruisjes en klaar: matching shirt!











Het resultaat vind ik leuk al vind ik het heel hard wennen, mijn peuter in het zwart. 


Stof: Zwart met witte kruisen - Little Vixen
Zwart effen- Lillestof - Cas & Nina
Patroon: Ottobre 3/2016


zondag 29 mei 2016

Bravo

Ik beloon mijn kinderen met chocolade. Pedagogisch niet helemaal correct. Maar het werkt en soms is dat gewoon het voornaamste. 

Sinds een tweetal weken slapen de twee oudsten in een stapelbed. Voor Mauro een verandering, voor Lot een metamorfose. Hij ging niet alleen van een ledikant naar een groot bed, maar hij verhuisde ineens van kamer. Hij moest zijn kleine knusse bedje ruilen tegen een groter, onbekender exemplaar. Hoewel het plannen met de grootste medewerking verliep, gaat het uitvoeren niet zonder problemen. 
Hij is altijd al een slechte slaper geweest en de verworven vrijheid die dit nieuwe bed met zich meebrengt zorgt voor nog meer problemen. Meneer wil niet gaan slapen en laat dit met het nodige volume merken. Avond, nacht, ochtend - al vind ik 5 u nog steeds nacht - hij houdt van wandelingetjes in de gang waarbij hij iedereen begroet met een luide schreeuw. 

Onnodig om te zeggen dat ons gebrek aan slaap in twee weken tijd is uitgegroeid tot een gigantisch slaaptekort. 

Maar we hebben hoop - eindelijk de reden van deze blogpost - gisteren ging Lot gedwee naar zijn kamertje, legde zich vrijwillig neer in zijn bed na het verhaaltje en voelde hij niet de drang om terug uit zijn bed te komen. 

Vandaar dus: bravo! 





donderdag 26 mei 2016

Willy & Willymien Willyvis

Niets vervelender dan een tut die zoek geraakt. Dit is zelfs nog vervelender dan een wenende baby. Ah ja, want een wenende baby met een niet-zoekgeraakte tut kunt ge gemakkelijk doen stoppen met wenen met de tut. Een baby met zoekgeraakte tut stopt niet. Een zoekgeraakte tut en een wenende baby is dubbel stress voor de mama. Want ge wilt die sirene zo snel mogelijk stoppen!

Als de baby een tutje wil kan je deze dus best zo bereikbaar mogelijk maken. Eerder maakte ik deze olifant. Hij bewees onmiddellijk zijn diensten in vindbaarheid maar ook in geruststelling. Ik vind hem echter nogal klein uitvallen om te knuffelen en te friemelen. Daarom naaide ik Willy en omdat Willy niet graag alleen is kwam ook Willymien erbij. Eens Willy en Cas aan elkaar gehecht zijn mag Willymien weg. Hopelijk kan ze een klein meisje geruststellen en een mama blij maken.




Ik gebruikte een ministukje badstof voor de vin en nicky veloers en een katoentje voor het lijf. 




Friemellintjes mogen natuurlijk niet ontbreken!




Opnieuw gebruikte ik een kamsnap als sluiting en biasband als tuttenlint.







Een plooi! Ai! Stof niet goed gespeld (al had ik wel heel erg mijn best gedaan). Niet zo gemakkelijk die staart. Plooi werd een onderdeel en werd vastgenaaid, met wat extra sier erbij. Mooi opgelost, toch? 



Stof: Roze walvis: Michael Miller - Out to Sea - Cas & Nina
Blauwe walvis: Stoffenspektakel


maandag 23 mei 2016

Een Ditte met een tikkeltje Donna

Voor alles is er een eerste keer. Zo ook voor het combineren van patronen. Ik nam de Ditte en paste het voorpand aan naar de Donna. Ditte en Donna zijn beide patroontjes uit La Maison Victor.

In het kader van mijn eigen selfish sewing programma bladerde ik al verschillende keren mijn patronenboekjes door. Mijn oog viel steeds opnieuw op de Ditte, maar ik vind deze te gesloten, te winters.  Het mocht wel wat meer zomers ogen. Bij de zomer passen geen lange mouwen, dus die werden geschrapt. En ook de kraag mocht voor mij achterwege blijven. Een voorkant dat open kan was een must gezien ik nog steeds borstvoeding geef. Omdat ik recent de Donna maakte moest ik niet lang zoeken. 

Ik hertekende het voorpand van Ditte naar dat van Donna. 



Tijdens het hele proces knipte ik de gehele hals- en neklijn nog een drie centimeter lager in en hertekende ik de bies. Klinkt simpel en eigenlijk was het dat ook, achteraf bekeken. Kleine aanpassingen, maar een hele prestatie voor mezelf.






In het achterpand voegde ik een groene paspel toe om het geheel te breken. Het groen wilde ik later terugkomen in één knoopje op het voorpand, maar ik heb niets bruikbaar gevonden. Dat idee werd vervolgens geschrapt.
Gaandeweg twijfelde ik om de groene paspel ook nog in de tailleband te verwerken. Ik deed het niet omdat ik bang was een te groot 'kersteffect' te creëren (je weet wel door het rood en groen). Ik had het misschien beter wel gedaan.  





Oorspronkelijk wilde ik een mouwloos exemplaar, maar ik vergat de oksel wat hoger te laten komen waardoor deze optie uitgesloten werd. 




Een ander katoentje had het geheel wat meer doen vallen met een soepeler effect (of ik heb iets verkeerd gedaan). Het staat nu wat boller op de heupen in vergelijking met het modelletje uit het tijdschrift. 

De rok mocht nog wat langer zijn en het bovenste knoopje moet ik nog wat lager plaatsen, maar al bij al ben ik heel tevreden over het resultaat. Dit kleedje gaat gedragen worden. Het zit zalig!



Comfortabel met genoeg ruimte om te spelen en te werken.




Patroon: Ditte - La Maison Victor - maart/april 2016
Donna - La Maison Victor - mei/juni 2016
Stof: Timeless Treasures - Hotstof











zaterdag 21 mei 2016

Wat als je moet kiezen

B-naais postte onderstaande keuzelijst, oorspronkelijk komende van fantastic moms en de blog tips voor papa's. Het leek me leuk om hier ook eventjes bij stil te staan. 

Op de fiets: wind tegen op de heenweg of terugweg?


Vorige zomer verdween mijn fiets. Gepikt, aan het station, mét de kinderstoel erop. Mijn fietservaringen dateren van het moment dat ik nog niet fietsloos was, ergens in augustus. Hoe dan ook, ik kan met absolute zekerheid stellen dat ik, naast thuisblijven bij winderig weer, liever de wind op de heenweg heb. Meestal gehaast om ergens naar toe te gaan, extra adrenaline, extra energie om extra hard op de trappers te duwen. Op de terugweg daarentegen meestal moegewerkt, moegefeest, moegespeeld, gewoonweg moe en géén energie om extra hard op de trappers te duwen. 

Zomer of winter?
Ook hier moet ik niet over nadenken. Bij uitstek de zomer! Koude winterdagen zijn niet aan mij besteed al kan ik af en toe wel genieten van een koude, maar droge en zonnige dag. Lekker ingeduffeld gaan wandelen en voelen hoe de zon haar uiterste best doet om met haar stralen de kille aarde te verwarmen. Doch, veel koude maar droge en zonnige dagen hoef ik niet. Ik kan best zonder dus geef mij maar zomer. Warmte. Zon. Groen. Vogels. Ook een warmteonweer kan mij wel bekoren. Hoe de regen dan verfrissing brengt aan mens en land. De rollende donders die de kamer doen trillen en prachtige lichtflitsen de hemel lijken te breken.

Frikandel of kroket?
Ik moest 'kroket' even googelen, dat zegt al veel over mijn frituurkennis. Frikandel eet ik niet. Vind ik vreselijk! Kroket gaat er wel in al prefereer ik een taco.

Fiets of auto?
Beetje naïef toch?

Zoals ik al zei is mijn fiets gestolen, al  zo'n negen maanden geleden. Ik heb nog altijd geen nieuwe, dat zegt genoeg, niet?
De auto is gewoon praktischer. Probeer maar eens met drie kinderen tussen 4 maanden en 3 jaar dit heuvelachtige landschap te beklimmen. Een bakfiets hoor ik je zeggen. Nee, daar ben ik niet getraind genoeg voor. En als dat wel zo zou zijn én ik zou de tijd ervoor hebben dan ben ik, vrees ik, hiervoor ook te lui. 

Apple of Android?
Met een man die bij android zweert heb ik eigenlijk niet veel keuze. Apple sluit meer aan bij het vrouwelijke gedachtegoed over esthetica. Mooi van design maar ook duurder. Gezien mijn wederhelft hier pc's en laptops aan de lopende band reanimeert niet veel andere keuze dan deze te gebruiken.

Ochtend of avond?
Ochtend. Dan krijg ik het meeste werk verzet. Na drie uur neemt mijn zin tot ondernemen af om een diepe duik te nemen om zeven uur 's avonds. Ik kom nog met veel moeite uit mijn zetel, al neem ik me iedere dag voor om nog wat met mijn avond te doen. Ik ben dan blij dat de kinderen in bed liggen en wil dan uitpuffen. Met wat geluk haal ik elf uur, maar meestal sluiten mijn rolluiken zich automatisch rond tien. Op de zetel doe ik mijn preslaapje en ik sleep mezelf na een uurtje de trap op. 


Vroeg beginnen met werken of laat thuis?
Dat kan je al uit hierboven afleiden. Vroeg dus. 

Speelgoed met of zonder geluid?
Alsjeblief, als dat kan, zonder. Al lijkt alles tegenwoordig wel volume en licht te bevatten.
 Ik moet bekennen dat ik de luidsprekers van menig goed reeds heb afgeplakt met plakband (dan is het toch wat minder en hebben ze het idee dat ze het op het luidste mogen zetten), de batterijtjes er heb uitgehaald of de dingen plots 'verloren' gelegd te hebben.
Die ondingen zijn leuk in het begin maar wanneer het deuntje zich in je hoofd blijft afspelen in (eindelijk) stille momenten weet je dat het genoeg is geweest. Oh, en er zou een verbod moeten komen op van die dingen die uit zichzelf beginnen te praten of muziek afspelen. Dan is dat ding eindelijk stil. Je kind is het eventjes vergeten of jij hebt het al stiekem achter de kast verstopt en dan begint dat OPNIEUW!

Vlees of vis?
Vis, verse dan, niet uit het vriesvak. En we eten dat veel te weinig. 

Baby of dreumes?
Algemeen hou ik wel van baby'tjes en de rust die ze met zich mee kunnen brengen. Zoals ze zalig in slaap kunnen vallen op je borst en niet meer tot deze wereld lijken te behoren. Mijn huidige baby is een rustige baby. Een blij en vrolijk knulletje. Makkelijk te hanteren. Mijn vorige baby, tevens mijn huidige dreumes, is een kind met karakter. Hij weet wat hij wil en doet er alles aan om het te krijgen. Veel vermoeiender. Al is hij ook een megaschattig ventje en houdt hij van knuffelen en kusjes geven. Met hem altijd leven in huis en veel grappige momenten.



Zoon of dochter?
Met mijn drie zonen kan ik niet anders dan 'zoon' antwoorden. Een meisje had leuk geweest, maar had ook heel wat nieuwe problemen met zich meegebracht. Nu hebben we enkel 'jongensproblemen' in het verschiet en blijven we, hopelijk, gespaard van de emotionele rollercaster die meisjes vaak met zich meebrengen. Al krijgen we waarschijnlijk wel meer te maken met kwajongensstreken en stupiditeiten die ondoordachte, stoere kerels nu eenmaal maken. 

Hopelijk komen ze later met leuke meiden naar huis en kan ik hen als schoondochter in mijn hart sluiten. 

woensdag 18 mei 2016

De aanversie van het gratis purlbeepatroon

Omdat ik aan deze post nogal wat positieve reacties overhield wil ik jullie ook graag de aan-versie tonen. 

Het gaat dus om een gratis patroontje van purlbee. Onderaan deze post vind je de exacte link.

Leuk modelletje. Het kan wat afwisseling brengen voor het gratis kiindpatroontje al is het jammer genoeg maar in één maat beschikbaar. Maar de uitleg is er om het te vergroten en te verkleinen. Het sluit op de buik en moet dus niet over het hoofd. Handig voor babytjes die er een hekel aan hebben om door een tunnel getrokken te worden.




Ik kreeg ook verschillende vragen naar de maat van dit patroontje. Wel, Cas is nu vier maanden oud en draagt vooral maatje 68, al past een 62 hem nog net.


Die voetjes, übercute.


Verschillende mensen vroegen me ook naar de stof. Het komt van bij Kersenpitje en, goed nieuws, het is nog beschikbaar!


Zijn handjes dienen vooral om op te sabbelen.







Patroon: purlbee, fleece baby jumpsuit
Stof: JNY - Multicolored forest - Kersenpitje

zondag 15 mei 2016

Zomerse beestjes

Ik heb mezelf voorgenomen om meer voor mezelf te naaien. Dit is het tweede afgewerkt project op twee weken tijd. Dat vind ik flink van mezelf. Al goed op weg om dit voornemen waar te maken.

Het stofje lag hier al een jaartje te werken op verwerking. Dit moest gewoon wachten op de volgende zomer. Omwille van de kleur. Groen, de kleur van de lente. En omwille van de libellen. Ooit al eens een libelle in de winter gezien?  Ik vind het prima passen bij de Otium, maar dan wel de zomerse versie. Geïnspireerd, of getranspireerd, door de heerlijk warme 25 graden opteerde ik voor een mouwloze versie, zonder zak, met strik.









Ik knipte een S, ik val volgens de tabel nog net binnen deze maat. Een paar centimeter extra en ik zit in een medium. In de beschrijving meende ik ergens gelezen te hebben dat het ruim valt dus dat trok me over de streep om toch volop voor de small te gaan.
Toch viel dit nog ruim, toch voor een topje. Voor een sweater mag het allemaal wat ruimer dus daarvoor is de maat waarschijnlijk wel oké. Ik versmalde dus nog wat.

De randen werkte ik af met een biesje in dezelfde stof. Een hele opgave voor mezelf. Ik werk meestal snel af met een stuk boordstof. Dat vraagt minder inspanning. De bies werd trouwens bijna helemaal terug losgetornd toen ik merkte dat de achterkant niet strak genoeg getrokken was. Dit tegen mijn zin want ik vond het net zo properkes gedaan van mezelf.






De strik. Wat ben ik blij met die strik! Mooi toch? Een verrassend detail en mooi vrouwelijk.


 




Stof: Swafing - LanaLotta
Patroon: Otium sweater - Sofilantjes







vrijdag 13 mei 2016

Who wears short shorts?

Dit warme weer schreeuwt om blote benen. Ook voor jongens mag het kort zijn.

In de aanloop van de zomer maakte ik dit draken t-shirt voor Lot. Gezien de temperaturen toen nog niet zo hoog opliepen stelde ik mijn idee om er een bijpassend shortje bij te maken nog even uit. Tot vorig weekend de temperaturen ineens de hoogte inschoten. Tijd om in actie te schieten.




 Het bleef niet bij één.

Het patroontje is sportief met een hoge tailleband en losse pijpjes.




Een paspel in de zijnaad zorgt voor een extra touch. 



Patroon: Brindille & Twig
Stof: Dragon dots -  Kersenpitje exclusief


zondag 8 mei 2016

Een aangepaste Donna

Ik wil echt wat meer voor mezelf naaien. Ik moet mezelf er vaak tot dwingen. Gemakkelijkheidshalve grijp ik terug naar kinderpatroontjes. Daar heb ik meer ervaring mee en ze zijn sneller klaar.

In de laatste La Maison Victor stonden wel een paar patroontjes die me konden bekoren. Oké, ook weer een tweetal voor kinderen, maar ook twee voor mij: de Hannahjurk en de Donnatop. Aan de Hannah heb ik me nog niet gewaagd al heb ik er al wel het stofje voor gekozen.

Het werd dus de Donna. De foto's in heb boek deden me vermoeden dat het patroon nogal wijd valt. Een aantal gemaakte versies die ik op social media te zien kregen zetten dit vermoeden om in een feit. Erg wijd vallende kleding is niets voor mij, daar voel ik me gewoon niet goed in.

Ik startte dus alvast met het idee dat ik het patroontje een beetje zou moeten aanpassen.



Ik vond nog een gerecycleerd geel knoopje. 
Een leuk detail tussen de gewone witte hemdsknoopjes.




Ik versmalde het op de zijpanden en voegde wat taille toe.
Borstnepen vond ik ook noodzakelijk om het geheel wat meer figuur te geven. Al heb ik hier een foutje gemaakt denk ik. Ik versmalde het nogmaals na het plaatsen van de borstnepen waardoor die laatsten niet helemaal op hun plaats meer vallen. Storend vind ik het niet dus ik heb niet de moeite gedaan om het opnieuw los te maken.


Na een ganse dag toch een zeer gekreukt resultaat. 


Poseren is niet mijn sterkste kant





Ik moest nog steeds wat wennen aan het model. Vooral aan de schouders. Ik vond mezelf er eerst heel breed mee ogen.


Stof: voilekatoen - Cas en Nina


Ondertussen helemaal tevreden. Een ideaal zomerbloesje.










Opening House of Mars van La Mima's en een fijne verrassing!

La Mima's , jullie moeten haar wel kennen, bekend als webshop met oog voor kleurrijke en grafische stoffen. Wat heb ik me al vaak vergaa...