Zoeken in deze blog

zaterdag 31 december 2016

Unicornfeeling

Unicornfeeling, ik weet niet hoe ik erbij kom. Zijn het de kleuren, de tekening, ...? Geen idee.

Recent gooide ik (eindelijk) mijn favoriete pyjama weg. Versleten, wat wil je na zes jaar... Ik maakte van mijn hart een steen en mikte het oude ding in de vuilbak.

De nood aan een nieuwe pyjama drong zich bijgevolg op. Uit mijn stoffenvoorraad koos ik dit. Ooit dacht ik hiermee iets te naaien voor meisjes in de familie, maar dat is er nooit van gekomen. Niet echt geschikt om als volwassene de deur mee uit te komen. Als pyjama des te meer geschikt, al voel ik me er een 'runaway-fairytale-caracter' in.

Hij zit prima. Zeer comfortabel, samen met deze broek kan ik weer lekker luieren thuis.


Als patroon koos ik een t-shirt met lange mouwen uit een Burdaboekje en verlengde het. Zo heb ik geen blote rug tijdens mijn nachtelijke rust. Warm dus.

De broek is eentje die veel gemaakt is in Vlaanderen Naailand; de Roxylegging van La Maison Victor. Ze zit goed, voor een tricotstof is dit ideaal. Ik voegde wel nog een tailleband toe. De legging kwam me iets te laag.

Niet meer foto's dan dit bescheiden 'net klaar' kiekje. Het 'net klaar' dateert trouwens al van oktober. De pyjama heeft ondertussen al zoveel wasbeurten moeten doorstaan dat de kleuren niet meer zo fris en blij zijn.

Deze stof werd dus ooit aangekocht om iets te naaien voor meisjes. Kinderen dus. Meervoud weliswaar.
Twee kleintjes zijn niet gelijk aan één groot.
Dat bleek. 

Ik had niet voldoende stof voor de broek. Daarom knipte ik het ergens boven de knie in twee. Zo ging het er bijna uit. Juist de enkels, die kreeg ik niet bedekt. daarom verving ik dit stukje door de groene boord. Hetzelfde groen als de tailleband, polsboord en halsbies.

Unicornfeeling, maar tevreden. In mijn slaap behoor ik toe aan de sprookjes.



Stof: Cas en Nina
Patroon: Broek - La Maison Victor - roxie legging
                Shirt - Burda

donderdag 29 december 2016

Halloween 2016 - even terug in de tijd

Met kerst net achter de kiezen denken de meesten onder jullie niet meer aan de reeds gepasseerde halloween. Het is dan ook al een hele tijd geleden, maar door mijn online stilte geraakte deze outfits niet tot op de blog.

Het werd een werkje in ijltempo. Op een dag naaide ik beide outfits in elkaar. Niet de beste afwerking, vooral aan de bias van de riddercape.

Mauro wou een ridder zijn. Lot een piraat. Voor mijn kleine kereltjes zijn deze figuren zowel helden als gruwels, afhankelijk van hoe hun mindset die dat ingesteld is.



Voor de ridderoutfit gebruikte ik patroontjes van Zonen 09, Theo en Jacob. De Theo werd uit gele joggingstof gemaakt, met een tricot voering. De jacob uit gabardine. Niet de beste kwaliteit want de kleur vervaagt zienderogen met iedere wasbeurt. Zowel onderaan al bovenaan voegde ik een tricot boord toe. Een fijne pofbroek voor een kleine piraat.
Het t-shirt is een patroontje van Ottobre. De vogel op de schouder is een pauw, al was mijn eerste idee een plastieken vogel die ik een paar dagen eerder bij het plastiekafval keilde. Helemaal tevreden met de ontdekking van de mooie pauw, een handpop trouwens.





De cape van Mauro werd gemaakt naar een patroontje van Zo Geknipt. Eenvoudig. Uit dezelfde gabardine als de broek van Lot, een restje blauwe broekenstof en gestreepte katoen.



Ik gaf mijn kinderen de vrije keuze in hun kostuums. Ze maakten het me gelukkig niet al te moeilijk.
Hun keuze was snel gemaakt. Reeds in september gaven ze hun voorkeur door. En hoewel die keuze zo snel en vroeg gemaakt werd liet ik de opdracht aanslepen tot 27 oktober, de dag voor de halloweenactiviteit op school.

Trots als ik was haalde ik diezelfde dag de kinderen op van school en vertelde ik hen dat hun outfit klaar was. Lot was dolgelukkig. Mauro wat minder. Hij kwam terug op zijn beslissing, die hij me in de weken ervoor trouwens ontzettend vaak bevestigde. Tijdens de terugweg besloot hij plots dat hij superman wilde zijn. ... Tja, dat is dan misschien een projectje voor carnaval.

Vorig jaar maakte ik trouwens deze drakencape, nog altijd een veelgebruikt item:

Patronen:
Piraat: zonen 09 - Theo & Jacob, Ottobre
Ridder: Zo geknipt
Stoffen:
Ki & ko - Gabardine
Stoffenspektakel - Joggingstof


dinsdag 20 december 2016

Sonisch poetsen

Ik hoor je al...'Wat?' 'Hoe moet je poetsen?' 'En vooral wat moet je poetsen?'

Deze post gaat over tanden poetsen. Het is niet van mijn gewoonte om reclame te maken op mijn blog, maar voor één keer wil ik een uitzondering maken. Ik ben écht verwonderd over deze tandenborstel.

Ik kreeg de kans om de Philips Sonicare DiamondClean te testen. Ik had matige verwachtingen. Hoeveel beter zou hij kunnen poetsen als mijn oude (momenteel weinig gebruikte) elektrische tandenborstel?

Al bij het eerste gebruik overtrof het mijn verwachtingen. Ik poetste voor de eerste keer 's avonds. Zelfs de ochtend erna voelden mijn tanden nog clean en glad aan! Wauw!

Ondertussen heb ik hem meer dan een week in gebruik en ik blijf meer dan tevreden. Ik poets momenteel op de 'White Clean'-stand deze belooft na een week wittere tanden. Stralend wit zijn ze niet maar ik vind ze wel wat verbleekt.
Philips belooft met deze tandenborstel meer dan 31.000 bewegingen per minuut waardoor de tanden extreem grondig gereinigd worden. Iedere reclame moet natuurlijk met een korrel zout genomen worden, doch geloof ik in deze grondigheid. Het voelt goed.

Ook mijn man begon ondertussen te testen en sedert de eerste poetsbeurt is hij overtuigd. Hij probeerde de 'Deep Cleaning' functie. Naar eigen zeggen hebben zijn tanden nog nooit zo proper aangevoeld. Ik ben het volmondig met hem eens.

De tandenborsten heeft vijf poetsstanden en drie opzetborstels én een tongschraper. Een tongschraper dient om onaangename geurtjes te neutraliseren. Niemand wees me er (gelukkig) ooit op onaangename geurtjes, dus het nut hiervan heeft zich nog niet bewezen, al wees mijn oude tandarts er wel op dat je de tong moet poetsen om een stinkende adem te neutraliseren.

Helemaal verwonderd was ik over de manier van opladen. Je kan opladen via een oplaadglas, dat glas kan je evenzeer gebruiken om je mond te spoelen (of je valse tanden in te leggen). Of via een reisetuit. Met deze laatste kan je opladen via het stopcontact, maar ook via de pc of laptop. Voor mij een vreemd idee hoor, je tandenborstel opladen via de pc... Het kan handig zijn!

Topproduct. Ik ben overtuigd van de kwalitatieve werking!


maandag 19 december 2016

Naaien voor kerst

Sinds ik de naaimicrobe te pakken horen kerstmis en zelfgemaakte, vooral zelfgenaaide, cadeaus bij elkaar. Dit jaar had ik een lange lijst genaaide kerstcadeaus. Met een naaiweekend op de planning en het voorziene verlof voor de kerstvakantie moest dit wel lukken. Een drastische verandering in mijn leven - een goede! - gooide roet in het eten. Mijn naaitijd werd beperkt, op een bepaald moment zelfs afgeschaft. Andere prioriteiten drongen zich op.

Het inkorten van de veel te lange lijst drong zich op. Zoals altijd komen kinderen eerst. Deze keer zijn het niet de mijne.

Ik naaide voor de nichtjes:

Een tuniekje met peplum onderstuk:





En een t-shirt



Eenvoudige dingen, maar ik ben tevreden. Een handmade gift en tijd om te naaien. Win-win, toch?

donderdag 15 december 2016

Nieuw hoofdstuk



Mijn blog ligt op zijn gat! Al een hele poos verschijnen hier geen nieuwe berichten meer. Geen naaisels, geen kooksels, geen nieuws over de kinderen. Ik kan je geruststellen: ik leef nog en ik naai nog, al is het aan een veel trager tempo.


Afbeeldingsresultaat voor leerkrachtEen dikke maand geleden veranderde ik van job. Na twee jaar in de administratieve sector hield ik het voor bekeken en zocht ik naar een uitdaging die ik reeds drie jaar geleden wilde aangaan. Ik ben leerkracht. Ik vond een job voor de rest van het schooljaar. Een nieuwe identiteit, een nieuw alter ego. Ik ga ervoor. Het was, en het is nog steeds, wennen. Aan de kinderen, de uren, de afwisseling, de uitdaging, maar ik geniet. De dagen vliegen vooruit en elke dag opnieuw schep ik plezier in mijn overdagse bezigheid.


Op 30-something hoop ik het nu gevonden te hebben. Mijn volwassen leven liep voornamelijk volgens het boekje. Ik trouwde, kocht een huis, kreeg kinderen (x3) en verbouwde. Daar tussenin veranderde ik een paar keer van job. Iedere keer even enthousiast, maar onmiddelijk of na een paar maanden gedesillusioneerd of teleurgesteld. Het werk was niet wat ik verwachte. Het was anders dan ik me had voorgesteld, of anders dan dat 'ze' me hadden voorgesteld. En al is het niet meer van deze tijd om zich een heel leven aan dezelfde job vast te houden heb ik op dit moment dat idee nodig. Een job waar je rust in vindt. Een job waar je, uitgeslapen of niet met een zekere goesting naartoe gaat.

Een maand bezig, er kan nog veel veranderen. Mais, jusqu'a ici, tout va bien!


Het naaien komt terug. ik mis het van de eerste dag, als ontlading en als me-time.


Weldra hoop ik terug regelmatig te bloggen over naaisels en andere bezigheden.


Hope to see you soon!



Opening House of Mars van La Mima's en een fijne verrassing!

La Mima's , jullie moeten haar wel kennen, bekend als webshop met oog voor kleurrijke en grafische stoffen. Wat heb ik me al vaak vergaa...