Zoeken in deze blog

maandag 29 augustus 2016

Blogmeeting

Vorige zaterdag kreeg ik de kans om kennis te maken met een aantal gelijkgezinden uit blogland. Een real life kennismaking, eens zo spannend.

Het brein en de motor achter deze bijeenkomst was Davina. Ze organiseerde een gezellige en warme (de warmste dag van 2016) samenkomst met een aantal verrassingen.

Ik had enkel verwacht om wat mensen te leren kennen,om de gezichten achter de naam te kunnen zetten. Tot mijn grote vreugde bleef het daar niet bij. Dankzij Davina kregen we van een aantal gulle sponsors stofjes en fournituren cadeau. Helemaal geweldig natuurlijk.



Ikzelfde scoorde twee stofjes van Stof op zolder, een zwart-wit katoentje en een lillestof-skatertricot. Vermoedelijk wordt dit een Lotta-rok en een (kap)trui voor de oudste zoon. Ook van Droomstoffen kreeg ik een cadeautje in handen, blauwe boordstof. Ideaal voor de vele jongensprojectjes!


























Lanalotta sponsorde voor iedereen knoopjes en Fairy Tailors voorzag voor iedereen een kortingscode.

Tenslotte voorzag Pieke Wieke niet alleen een aantal stofjes om weg te geven maar ook een zeer grote cadeaubon. Deze ging naar de (heel) gelukkige Sarah.








Ik had leuke babbels met (een deel van) de meiden van girls in uniform, Mme 196, B-naais, Naaisgerief, Mum and the miekes, ik maak het zelf nu, ... De volgende keer doe ik nog meer mijn best om praatjes te maken en hoop ik aan iedereen toe te geraken.















donderdag 25 augustus 2016

Afsluiter

Ik sluit de zomer af. Ik wuif de zon-dagen op het terras vaarwel, "tot volgend jaar!".

Niet alleen de zomervakantie wuif ik gedag. Ik sluit ook een hoofdstuk af, het hoofdstuk van de thuisblijfmama. Mijn zomervakantie is ten einde, en tegelijk ook mijn moederschapsrust.




Zeven maanden is hij nu, onze kleinste telg. Een heerlijk ventje. Vrolijk en guitig. Iedere dag weer smelt mijn hart. Tijd om hem wat los te laten, het werk roept weer. Gemengde gevoelens. Dankbaar dat ik al deze tijd heb gekregen. Het was heerlijk. Ik en mijn ukje. Thuis voor de kindjes. Tijd voor hen en tijd voor mezelf. Het wordt weer anders. Drukker. Hectisch. Korte weekends. Maar met evenveel liefde.












Natuurlijk was het niet allemaal rozegeur en maneschijn. Korte nachten en veelvuldig opstaan in combinatie met een peuter en een kleuter. Gedragsveranderingen van de peuter, in negatieve zin, door de geboorte van kleine broer. Extreme driftbuien door de ene, huiluurtjes bij de andere. Uitermate vermoeiend! 
Het leren drinken van flesjes, het wennen aan kunstvoeding, het happen van een lepel. Een leerproces, trage stappen met wisselend succes. Veel geduld, eveneens met wisselend succes.

























Tijd om mijn andere rollen weer te beoefenen. Back to the job!

dinsdag 23 augustus 2016

Two times three of the same kind

Ondertussen al een heel tijdje geleden. Juni - juli om precies te zijn. We werden uitgenodigd voor een huwelijk. Eentje in twee delen, verspreid over twee weekends.

Voor het eerste deel, de burgerlijke trouw, kroop ik achter mijn machine voor de jongens. Theo was een juiste keuze. Petit Pan was een goede tweede keuze.

Twee jaar geleden maakte ik mijn eerste Theo, met de nodige euveltjes en foutjes. Het stofje vind ik nog altijd prachtig. Mauro groeide er te snel uit. Vervolgens bleef het quasi ongebruikt in de kast liggen. Tot nu! Een hele ontdekking toen ik vaststelde dat Lot er in past. Een toffe verrassing toen ik zag dat ik er nog een twee-maten-grotere-theo uit zou krijgen. Burgerlijke trouw, check!

Om Cas in het rijtje te doen passen maakte ik met het mini-overschotje een strikje en een borstzakje op een tricot t-shirtje. Al mijn mannetjes assorti. Leuk toch?


Voor Cas maakte ik een overslagvestje, het patroon werd al eerder hier en hier gebruikt. De zon begon toen eindelijk te beseffen dat de zomer dient om te schijnen zodoende knipte ik de mouwen de dag voordien naar een korte versie. Ik zorgde voor een overslagje dat met een trensje werd vastgenaaid.

Het strikje viel wat groot uit. Te last minute. Geen tijd, noch zin om te tornen.





Poseren, ze waren het beu!











Het tweede weekend werden we ondergedompeld in een prachtig decor ten midden van de Ardennen. Wèris. Wie van natuur houdt moet daar zeker eens een kijkje gaan nemen.

Voor het tweede deel koos ik een soft cactus stofje Voor de twee oudste jongens ging ik opnieuw met het befaamde theopatroon aan de slag. De jongste kreeg een hemdje uit de knippie, in soft cactus.
Blauwe paspel om het geheel te breken. Maakt het frisser. 

Ook hier kreeg Cas een strikje. Een kleiner exemplaar deze keer.

Deze foto's werden later genomen, op een babyborrel. De hemdjes komen dus van pas. 







Originele foto's van de feestelijke dag:


Cas met zijn knappe papa:



Mauro, met zijn knappe papa én zijn spidermantrui (tja)


Ik, met mijn knappe man ;)


In mijn maxi dress. Ook deze komt dus van pas.



zondag 21 augustus 2016

Malik pt.IV

Zomer of winter, voor mij is dit een succespatroon. 's Zomers om heerlijk luchtig in te spelen, 's winters dient het om te verwarmen.

Niet veel woorden nodig. Ik laat gewoon de vrolijkheid op jullie los:
















Deze laatste foto past niet in het beeldenrijtje. Tijd en goesting tekort om dit marcelleke op foto vast te leggen. Het is anders wel een van mijn favorietjes.



Heerlijk vuil @ de kinderboerderij - juffertje in't groen, Tessenderlo. 


Patroon: Malik - La Maison Victor - Zomer 2015
Stof: Krokodillen en olifanten: little smilemakers - Pieke Wieke
Duikboten: Lillestof - Lelastof
Tijgers: ???

zaterdag 13 augustus 2016

Kattenbos

Dit zou verplichte kost moeten zijn voor ieder gezin met kinderen. Een uitstapje dat bijdraagt tot de morele waarden van de kinderen en hun ecologisch bewustzijn verhoogt.
En buiten dat is het gewoonweg puur genieten. Rust, groen, natuur, thuiskomen bij jezelf.


Deze keer trokken we naar het Kattenbos in Lommel. Een kleine wandeling, de meerderheid van ons heeft immers korte beentjes en via een verhard pad om het comfort van de buggy te kunnen gebruiken.

We waren een paar passen ver op onze wandeling wanneer de twee oudste jongens het wandelpad wilden verlaten. 'Ja graag', ik wilde maar al te graag mijn kinderlijke exploratiedrang loslaten.



Binnen de vijf minuten vonden we een vossenhol. Bewoond of onbewoond, maakt niet uit. De ontdekking was voldoende om de fantasie te voeden. Terwijl Mauro in de ban geraakte van meneer De Vos zocht Lot naarstig verder naar de kabouters. We hadden pech, hoe we ook riepen aan hun huisje en hoe hard we zochten, er was niemand thuis. Vast allemaal op vakantie.



Nog wat verder vonden we, goed verstopt onder twee stronkjes, een puzzel. Geen idee in welke context we deze moesten plaatsen, maar het zorgde wel voor speelplezier. Vooral voor mama.




Een zenmoment. Heerlijk. Aan het water. Idyllisch. We zaten op het zand en genoten. De kinderen gingen op krokodillejacht. Gevaarlijke beesten. Gelukkig geen gevonden.




Jammer van het betonnen bouwsel, voegt geen meerwaarde toe aan deze plek.


 

Nog meer jammer van de achtergelaten rommel. Dat men tegenwoordig niet 'beter weet'. Het handgeschreven bord helpt niet. Schandalig.




Ook verder, aan het speelbos vonden we een hoop rommel. Ik kan dit niet begrijpen. Ik was ongelooflijk trots op mijn oudste koter toen hij opmerkte dat dit vuil in de vuilnisbak thuishoort. Ik werd nog trotser toen mijn middelste koter voorstelde om het allemaal op te ruimen. Deze educatie behoort tot de verplichte opvoeding. Het mag duidelijk zijn dat niet iedereen mijn mening deelt.





Dit kunstwerk van Will Beckers spreekt tot de verbeelding. Heerlijk om hier het fantasiespel met de kinderen op los te laten. En buiten dat is het ook prachtig, vind je niet?




Een korte wandeling, heerlijk langzaam, heerlijk genieten.
















Opening House of Mars van La Mima's en een fijne verrassing!

La Mima's , jullie moeten haar wel kennen, bekend als webshop met oog voor kleurrijke en grafische stoffen. Wat heb ik me al vaak vergaa...