Zoeken in deze blog

zaterdag 29 april 2017

Kyoto

Ongeveer een jaar geleden vierde de Kyoto-jurk uit La maison Victor hoogtij bij naaiend Vlaanderen. Ik wilde hem toen ook, maar gaf nog volop borstvoeding aan de kleine Cas. Ongewild moest ik de hype aan me voorbij laten gaan. 
Jammer, maar het had ook zijn voordelen. Hierdoor kwam ik de minpuntjes aan het patroon te weten: de rug viel bij velen gewoon open. Een aantal vrouwen losten dit op door de achterkant een stukje dicht te naaien. 


Ik loste dit probleem niet op, maar probeerde het wel. Ik probeerde de achterpanden wat strakker over elkaar te schuiven. Niet de beste oplossing want hierdoor trekt de stof wat. Ach ja, niet gespeeld is niet gewonnen, toch?



De jurk werd al vaak gedragen. Ondertussen beginnen de kleuren te vervalen. Voor je denkt dat het een slechte kwaliteit is; ik maakte deze Kyoto in september 2016. Het haalde gewoon de blog nog niet.


Toen ik het pas afgewerkt had zei mijn man me dat dit een kleedje was dat ik zeker moest dragen op gelegenheden. Het zou volgens hem ook scoren bij sollicitatiegesprekken.  Ik nam hem op zijn woord en trok het aan, met kousen onder, tijdens mijn volgende sollicitatie. Toeval of niet, ik werd aangenomen.


Patroon: Kyoto - La Maison Victor
Stof: Lillestoff - Pieke Wieke





donderdag 27 april 2017

Odette

De nieuwste La Maison Victor kan me wel bekoren! Het gebeurt niet vaak, maar er staan deze keer verschillende patroontjes in die ik zo snel mogelijk wil uitproberen.

Het wilde net lukken dat ik op zoek was naar een eenvoudig t-shirtpatroon voor mezelf. Over geluk gesproken! En dat ik een nieuw patroontje, ook t-shirt, moest tekenen voor onze jongste telg. Over dubbel geluk gesproken!! En het was net naailes diezelfde avond. Driedubbel geluk!!!

Dat het een productieve avond werd hoef ik je niet te vertellen; dat is dan ook weer geluk, of toch gelukkig makend.

Ik tekende als eerste 'de Odette' uit en het Sampatroontje. Het patroontje van Odette vind ik tof door de aangetekende mouwtjes. Tof en makkelijk!
Na uittekenen leek het patroon me nogal breed. Mezelf sussend dat ik mijn eigen lichaam weer smaller zag dan het in werkelijkheid is zette ik de schaar in het gekozen stofje.

...Knip, knip, naai, stik... 

In een mum van tijd zat het in elkaar en was ik een t-shirt rijker. 
Het shirt voor Cas werd nog in elkaar gestoken en eentje in dezelfde stof voor Mauro (later meer daarover) én mijn 'Jeffbroek' (uit de vorige LMV) werd afgewerkt. Tevreden kon ik huiswaarts keren. 



Tijdens de pasbeurt bleek dat mijn zelfbeeld toch niet zo verkeerd is: het shirt dat ik voor mezelf maakte viel veel te breed uit. "Dju toch!" Ik versmalde en haalde er aan beide kanten zeker vier cm af. Op heuphoogte en aan de mouwen kon het gelukkig blijven zoals het was


Een dagje later had ik dan toch die nieuwe t-shirt, passend deze keer.

Het stofje, eentje van Froy & Dind kocht ik bij Kersenpitje. Het is gemaakt van tencel, een natuurlijke kunstvezel, gemaakt van eucalyptusbomen (who knew?!). Het zit alleszins heerlijk, soepel en zacht.


Stof: Froy and Dind - Kersenpitje
Patroon: Odette - La Maison Victor zomer 2017


Altijd blij met een reactie!

woensdag 26 april 2017

De moestuin: jaargang twee (en waarom ik mijn kinderen moet betrekken)


Onze moestuin was mijn 'halsoverkop-eindewinterproject-anno2016'. Vorig jaar schepten we  de bodembedekker weg in de, veel te grote, kippenren. De bodembedekker,maagdenpalm, liet zich niet al te makkelijk uitroeien. Grote hopen aarde werden richting de, nu plots kleinere, kippenren getransporteerd. Een volhardend plantje, want ook na 365 dagen komt hij nog steeds op verschillende plaatsen uit de aarde piepen.

De plaats die we vrij maakten moest dienen om groentjes uit de aarde te laten groeien. Het idee werd uitgewerkt. Het doel bereikt. Met fouten, leerpunten. Welke deze leerpunten zijn geef ik je hieronder even weer:

  1. De belangrijkste denk ik: wacht niet tot dat sprietje groen uitgroeit tot iets herkenbaars! Zo stond mijn moestuin vorig jaar, einde zomer vol met 'Pessem', wild gras. 
  2. Bijgevolg: wiedt het onkruid tijdig. Eén jaar zaad is zeven jaar kwaad - of dat zegt men toch. 
  3. Maak diepere geultjes voor de zaadjes en plant ook de uitgegroeide plantjes diep genoeg.
  4. Bemest lang voor het planten, voor een voedzame grond. Hopelijk gaan zo mijn broccoli's en bloemkolen deze keer wél uitgroeien tot volwaardige planten.
  5. Zet niet teveel plantjes op één perkje. Meer ruimte, meer licht, meer voeding: grotere planten. 
  6. Nog belangrijk: informeer de kinderen over de verschillende groenten. Betrek hen nog meer!
Dit laatste leerpunt lijkt iets banaals. Vorig seizoen werden de kinderen actief betrokken bij de moestuin, afhankelijk van hun interesse. Mauro vond het wel leuk om zaadjes en plantjes in de grond te stoppen en kon verwonderd kijken naar de grote planten die er enkele maanden later gegroeid waren.



Lot's interesse bleef beperkt. Hij interesseerde zich in de slakken, die mepte hij allemaal dood met zijn watergeweertje (sorry slakkenvrienden - hij was niet te stoppen). Op zonnige dagen kon ook water hem bekoren en met wat geluk kon ik hem inzetten om de groententuin te bevloeien.
Het spreekt voor zich dat deze koter weinig opgestoken had van de groentjes en bloemetjes die er geplant en gegroeid waren. De gevolgen waren, zes maanden later, dan ook hilarisch: Tijdens de voorbereidingen van het nieuwe plantseizoen - het omscheppen van de schrale bodem - begon hij plots te gillen en liep hij er als een speer vandoor toen ik hem opmerkte dat er nog 'iets' in de grond zat.

Curieus kwam hij kijken, maar zijn eerste blik bracht hem direct in paniek.
"AAAARG!!!" Hij zette het op een lopen.
Totaal verrast bleef ik achter. Mijn schup in het zand, lichtjes leunend, ging ik deze gebeurtenis na. Ik volgde zijn drafje richting de verharde oprit.  In zijn veiligheid verbleef hij en keek me opnieuw aan, hoofdschudden met grote pupillen. ik beantwoordde zijn blik met een bezorgde
"Wat is er?"
"Een slang" bracht hij uit. "Ik ben bang van slang".


Het duurde eventjes vooraleer ik besefte dat hij het over de overwinterde rammenas had.
Ik besefte dat ik een fout had begaan. Een fout in het betrekken, het wekken van interesse en algemene opvoeding. Een rammenas is geen slang.


Tijd om deze wetenschap aan mijn kinderen door te geven . Hierna ging het beter.
Een knuffelsessie met de plastieken slang volgde. De angst voor de plastieken slang was overwonnen. De angst voor de rammenas... dat laat ik je volgend jaar weten.




Ook de zaaibak namen we onderhanden:

Nog steeds wat werk te verrichten:

De snijbiet is klaar voor de pot:









dinsdag 25 april 2017

Een rekbare Roman tunic

Een hele tijd geleden blogde ik over mijn eindejaarskleedje. Met een heuse deadline ging ik onbezonnen aan de slag met het gratis patroontje van Naaisgerief Tinne.

Tevreden over dit patroon moest hier een vervolg aan komen. Eentje zonder moordende deadline en eentje in een rekbaar stofje. De realisatie volgde redelijk snel en hoewel het een van mijn favorietjes is geraakte dit maar niet op de blog. In januari gemaakt, nu eindelijk op de blog. 




Ik kan vrede nemen met de kleine foutjes en kreeg er al vaak complimenten over dit maaksel. Het zit uiterst comfortabel en voelt op en top vrouwelijk aan

Als "aanpassingskes" voegde ik een stroplintje toe aan de schouders en een striklint in de taille. 






Patroon: Roman Tunic - Naaisgerief
Stof: Froy and dind


zondag 9 april 2017

Over succespatroontjes en olifanten

Of vooral over succespatroontjes. Je zag hem al eerder hier toen ik mocht deelnemen aan het testpannel van Oogappelsien.

Ik was meteen verkocht. Dit vroeg om herhaling, mét enkele aanpassingen.

Toen ik van Kersenpitje dit stofje kreeg wist ik onmiddellijk wat her zou worden.



Het stofje is een jacquard van Lillestoff. Dikker dan tricot en geen stijve stof. Zacht en luchtig, ideaal voor de temperaturen van nu en nog meer ideaal om onbevreesd op ontdekkingstocht te gaan. Dat ontdekken doet hij naar hartelust. Moeilijk om deze wiebelkont nog op foto te krijgen.




In de was - uit de was. Het salopetje zag de kast nog niet.

Het patroontje, mijn kleine koter en het stofje. Ik vind het een topcombinatie.




Zoals je kan zien liet ik het zakje achterwege. Ik vond het niet zo passen. De beenboorden stikte ik onderaan dicht. Persoonlijk vind ik dit makkelijk dan een broekje waarvan de knopen doorlopen en je de beentjes volledig kunt scheiden. Hierdoor had ik ook minder kamsnaps nodig. Nog net genoeg. Dus dat was mooi meegenomen.





Patroon: Tijs - Bij Oogappelsien
Stof: Lillestoff - Kersenpitje

vrijdag 7 april 2017

Het blogmeetstofje

Het is verwerkt! Het eerste stofje van de tweede blogmeet heeft een bestemming gevonden in mijn kledingkast!

Jullie konden hier al lezen dat ik het stofje won via een spel en dat deze stof, samen met de rest van het pakketje nogal gegeerd was.

Ik heb er lang over getwijfeld. Een Suzanne, omwille van de grote lap. Een dekentje omwille van de zachtheid en warmte. Of een korte vest, een noodzakelijke aanvulling in mijn garderobe.




Zoals je kan zien werd het de laatste. Een korte vest. Het is wennen, hoewel noodzakelijk is het mijn eerste. Een nieuw stijlitem. Niet wat ik van mezelf gewoon ben. Maar ik vind het goed. Het staat me. En het zit zaaaalig!




De binnenkant werd afgewerkt met blauwe bias (contrasten, dat is mijn ding!). Mouwen verlengd. Deze vielen op het getekende patroon te kort uit naar mijn zin.


Danku Vlijtig Liesje voor dit stofje. Het zal gedragen worden.


Stof: Gekregen
Patroon: La maison victor - Mona Vest

Opening House of Mars van La Mima's en een fijne verrassing!

La Mima's , jullie moeten haar wel kennen, bekend als webshop met oog voor kleurrijke en grafische stoffen. Wat heb ik me al vaak vergaa...