Zoeken in deze blog

donderdag 26 mei 2016

Willy & Willymien Willyvis

Niets vervelender dan een tut die zoek geraakt. Dit is zelfs nog vervelender dan een wenende baby. Ah ja, want een wenende baby met een niet-zoekgeraakte tut kunt ge gemakkelijk doen stoppen met wenen met de tut. Een baby met zoekgeraakte tut stopt niet. Een zoekgeraakte tut en een wenende baby is dubbel stress voor de mama. Want ge wilt die sirene zo snel mogelijk stoppen!

Als de baby een tutje wil kan je deze dus best zo bereikbaar mogelijk maken. Eerder maakte ik deze olifant. Hij bewees onmiddellijk zijn diensten in vindbaarheid maar ook in geruststelling. Ik vind hem echter nogal klein uitvallen om te knuffelen en te friemelen. Daarom naaide ik Willy en omdat Willy niet graag alleen is kwam ook Willymien erbij. Eens Willy en Cas aan elkaar gehecht zijn mag Willymien weg. Hopelijk kan ze een klein meisje geruststellen en een mama blij maken.




Ik gebruikte een ministukje badstof voor de vin en nicky veloers en een katoentje voor het lijf. 




Friemellintjes mogen natuurlijk niet ontbreken!




Opnieuw gebruikte ik een kamsnap als sluiting en biasband als tuttenlint.







Een plooi! Ai! Stof niet goed gespeld (al had ik wel heel erg mijn best gedaan). Niet zo gemakkelijk die staart. Plooi werd een onderdeel en werd vastgenaaid, met wat extra sier erbij. Mooi opgelost, toch? 



Stof: Roze walvis: Michael Miller - Out to Sea - Cas & Nina
Blauwe walvis: Stoffenspektakel


4 opmerkingen:

  1. Leuk! Hopelijk gaat die tut nooit meer zoek. Wij hebben vorig jaar, na 4 jaar een tut terug gevonden die we kwijt waren. 😂

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh, wat leuke sirene-reddende-walvisjes ;-) ! Succes ermee.

    BeantwoordenVerwijderen

De boer op!

Toen kersenpitje met dit stofje cadeau gaf moest ik niet lang nadenken over de bestemming. Geïnspireerd door de landelijke print en mijn s...