Zoeken in deze blog

zaterdag 31 december 2016

Unicornfeeling

Unicornfeeling, ik weet niet hoe ik erbij kom. Zijn het de kleuren, de tekening, ...? Geen idee.

Recent gooide ik (eindelijk) mijn favoriete pyjama weg. Versleten, wat wil je na zes jaar... Ik maakte van mijn hart een steen en mikte het oude ding in de vuilbak.

De nood aan een nieuwe pyjama drong zich bijgevolg op. Uit mijn stoffenvoorraad koos ik dit. Ooit dacht ik hiermee iets te naaien voor meisjes in de familie, maar dat is er nooit van gekomen. Niet echt geschikt om als volwassene de deur mee uit te komen. Als pyjama des te meer geschikt, al voel ik me er een 'runaway-fairytale-caracter' in.

Hij zit prima. Zeer comfortabel, samen met deze broek kan ik weer lekker luieren thuis.


Als patroon koos ik een t-shirt met lange mouwen uit een Burdaboekje en verlengde het. Zo heb ik geen blote rug tijdens mijn nachtelijke rust. Warm dus.

De broek is eentje die veel gemaakt is in Vlaanderen Naailand; de Roxylegging van La Maison Victor. Ze zit goed, voor een tricotstof is dit ideaal. Ik voegde wel nog een tailleband toe. De legging kwam me iets te laag.

Niet meer foto's dan dit bescheiden 'net klaar' kiekje. Het 'net klaar' dateert trouwens al van oktober. De pyjama heeft ondertussen al zoveel wasbeurten moeten doorstaan dat de kleuren niet meer zo fris en blij zijn.

Deze stof werd dus ooit aangekocht om iets te naaien voor meisjes. Kinderen dus. Meervoud weliswaar.
Twee kleintjes zijn niet gelijk aan één groot.
Dat bleek. 

Ik had niet voldoende stof voor de broek. Daarom knipte ik het ergens boven de knie in twee. Zo ging het er bijna uit. Juist de enkels, die kreeg ik niet bedekt. daarom verving ik dit stukje door de groene boord. Hetzelfde groen als de tailleband, polsboord en halsbies.

Unicornfeeling, maar tevreden. In mijn slaap behoor ik toe aan de sprookjes.



Stof: Cas en Nina
Patroon: Broek - La Maison Victor - roxie legging
                Shirt - Burda

donderdag 29 december 2016

Halloween 2016 - even terug in de tijd

Met kerst net achter de kiezen denken de meesten onder jullie niet meer aan de reeds gepasseerde halloween. Het is dan ook al een hele tijd geleden, maar door mijn online stilte geraakte deze outfits niet tot op de blog.

Het werd een werkje in ijltempo. Op een dag naaide ik beide outfits in elkaar. Niet de beste afwerking, vooral aan de bias van de riddercape.

Mauro wou een ridder zijn. Lot een piraat. Voor mijn kleine kereltjes zijn deze figuren zowel helden als gruwels, afhankelijk van hoe hun mindset die dat ingesteld is.



Voor de ridderoutfit gebruikte ik patroontjes van Zonen 09, Theo en Jacob. De Theo werd uit gele joggingstof gemaakt, met een tricot voering. De jacob uit gabardine. Niet de beste kwaliteit want de kleur vervaagt zienderogen met iedere wasbeurt. Zowel onderaan al bovenaan voegde ik een tricot boord toe. Een fijne pofbroek voor een kleine piraat.
Het t-shirt is een patroontje van Ottobre. De vogel op de schouder is een pauw, al was mijn eerste idee een plastieken vogel die ik een paar dagen eerder bij het plastiekafval keilde. Helemaal tevreden met de ontdekking van de mooie pauw, een handpop trouwens.





De cape van Mauro werd gemaakt naar een patroontje van Zo Geknipt. Eenvoudig. Uit dezelfde gabardine als de broek van Lot, een restje blauwe broekenstof en gestreepte katoen.



Ik gaf mijn kinderen de vrije keuze in hun kostuums. Ze maakten het me gelukkig niet al te moeilijk.
Hun keuze was snel gemaakt. Reeds in september gaven ze hun voorkeur door. En hoewel die keuze zo snel en vroeg gemaakt werd liet ik de opdracht aanslepen tot 27 oktober, de dag voor de halloweenactiviteit op school.

Trots als ik was haalde ik diezelfde dag de kinderen op van school en vertelde ik hen dat hun outfit klaar was. Lot was dolgelukkig. Mauro wat minder. Hij kwam terug op zijn beslissing, die hij me in de weken ervoor trouwens ontzettend vaak bevestigde. Tijdens de terugweg besloot hij plots dat hij superman wilde zijn. ... Tja, dat is dan misschien een projectje voor carnaval.

Vorig jaar maakte ik trouwens deze drakencape, nog altijd een veelgebruikt item:

Patronen:
Piraat: zonen 09 - Theo & Jacob, Ottobre
Ridder: Zo geknipt
Stoffen:
Ki & ko - Gabardine
Stoffenspektakel - Joggingstof


dinsdag 20 december 2016

Sonisch poetsen

Ik hoor je al...'Wat?' 'Hoe moet je poetsen?' 'En vooral wat moet je poetsen?'

Deze post gaat over tanden poetsen. Het is niet van mijn gewoonte om reclame te maken op mijn blog, maar voor één keer wil ik een uitzondering maken. Ik ben écht verwonderd over deze tandenborstel.

Ik kreeg de kans om de Philips Sonicare DiamondClean te testen. Ik had matige verwachtingen. Hoeveel beter zou hij kunnen poetsen als mijn oude (momenteel weinig gebruikte) elektrische tandenborstel?

Al bij het eerste gebruik overtrof het mijn verwachtingen. Ik poetste voor de eerste keer 's avonds. Zelfs de ochtend erna voelden mijn tanden nog clean en glad aan! Wauw!

Ondertussen heb ik hem meer dan een week in gebruik en ik blijf meer dan tevreden. Ik poets momenteel op de 'White Clean'-stand deze belooft na een week wittere tanden. Stralend wit zijn ze niet maar ik vind ze wel wat verbleekt.
Philips belooft met deze tandenborstel meer dan 31.000 bewegingen per minuut waardoor de tanden extreem grondig gereinigd worden. Iedere reclame moet natuurlijk met een korrel zout genomen worden, doch geloof ik in deze grondigheid. Het voelt goed.

Ook mijn man begon ondertussen te testen en sedert de eerste poetsbeurt is hij overtuigd. Hij probeerde de 'Deep Cleaning' functie. Naar eigen zeggen hebben zijn tanden nog nooit zo proper aangevoeld. Ik ben het volmondig met hem eens.

De tandenborsten heeft vijf poetsstanden en drie opzetborstels én een tongschraper. Een tongschraper dient om onaangename geurtjes te neutraliseren. Niemand wees me er (gelukkig) ooit op onaangename geurtjes, dus het nut hiervan heeft zich nog niet bewezen, al wees mijn oude tandarts er wel op dat je de tong moet poetsen om een stinkende adem te neutraliseren.

Helemaal verwonderd was ik over de manier van opladen. Je kan opladen via een oplaadglas, dat glas kan je evenzeer gebruiken om je mond te spoelen (of je valse tanden in te leggen). Of via een reisetuit. Met deze laatste kan je opladen via het stopcontact, maar ook via de pc of laptop. Voor mij een vreemd idee hoor, je tandenborstel opladen via de pc... Het kan handig zijn!

Topproduct. Ik ben overtuigd van de kwalitatieve werking!


maandag 19 december 2016

Naaien voor kerst

Sinds ik de naaimicrobe te pakken horen kerstmis en zelfgemaakte, vooral zelfgenaaide, cadeaus bij elkaar. Dit jaar had ik een lange lijst genaaide kerstcadeaus. Met een naaiweekend op de planning en het voorziene verlof voor de kerstvakantie moest dit wel lukken. Een drastische verandering in mijn leven - een goede! - gooide roet in het eten. Mijn naaitijd werd beperkt, op een bepaald moment zelfs afgeschaft. Andere prioriteiten drongen zich op.

Het inkorten van de veel te lange lijst drong zich op. Zoals altijd komen kinderen eerst. Deze keer zijn het niet de mijne.

Ik naaide voor de nichtjes:

Een tuniekje met peplum onderstuk:





En een t-shirt



Eenvoudige dingen, maar ik ben tevreden. Een handmade gift en tijd om te naaien. Win-win, toch?

donderdag 15 december 2016

Nieuw hoofdstuk



Mijn blog ligt op zijn gat! Al een hele poos verschijnen hier geen nieuwe berichten meer. Geen naaisels, geen kooksels, geen nieuws over de kinderen. Ik kan je geruststellen: ik leef nog en ik naai nog, al is het aan een veel trager tempo.


Afbeeldingsresultaat voor leerkrachtEen dikke maand geleden veranderde ik van job. Na twee jaar in de administratieve sector hield ik het voor bekeken en zocht ik naar een uitdaging die ik reeds drie jaar geleden wilde aangaan. Ik ben leerkracht. Ik vond een job voor de rest van het schooljaar. Een nieuwe identiteit, een nieuw alter ego. Ik ga ervoor. Het was, en het is nog steeds, wennen. Aan de kinderen, de uren, de afwisseling, de uitdaging, maar ik geniet. De dagen vliegen vooruit en elke dag opnieuw schep ik plezier in mijn overdagse bezigheid.


Op 30-something hoop ik het nu gevonden te hebben. Mijn volwassen leven liep voornamelijk volgens het boekje. Ik trouwde, kocht een huis, kreeg kinderen (x3) en verbouwde. Daar tussenin veranderde ik een paar keer van job. Iedere keer even enthousiast, maar onmiddelijk of na een paar maanden gedesillusioneerd of teleurgesteld. Het werk was niet wat ik verwachte. Het was anders dan ik me had voorgesteld, of anders dan dat 'ze' me hadden voorgesteld. En al is het niet meer van deze tijd om zich een heel leven aan dezelfde job vast te houden heb ik op dit moment dat idee nodig. Een job waar je rust in vindt. Een job waar je, uitgeslapen of niet met een zekere goesting naartoe gaat.

Een maand bezig, er kan nog veel veranderen. Mais, jusqu'a ici, tout va bien!


Het naaien komt terug. ik mis het van de eerste dag, als ontlading en als me-time.


Weldra hoop ik terug regelmatig te bloggen over naaisels en andere bezigheden.


Hope to see you soon!



donderdag 20 oktober 2016

Grote dromen voor kleine jongens

Dit is een stofje dat ik lang gekoesterd heb. Ik kocht het toen zoon één nog een babytje was, met het idee er een mooie pyjama van te maken. Het knippen kwam er niet van. Ik durfde niet. Ik wilde niet. Ik koesterde het.
Ook bij zoon twee was ik er niet klaar voor.
Bij zoon drie had ik genoeg van mijn idioot gekoester en knipte ik. Het Kiindpatroon. Heerlijk. Het voelde bijna als een opluchting.



Ik ben tevreden. Een mooi resultaat. Eindelijk kan ik écht genieten van dit stofje.




Veel foto's van onze kleinste gangster. Sorry, maar hij moet maar zo schattig niet zijn. Ze zijn onscherp dankzij mijn smartphone. Tijd om - eindelijk - eens de batterij van ons fototoestel op te laden. 






Patroon: Kiindpatroon 
Stof: Kersenpitje

dinsdag 18 oktober 2016

Zwemmerzwemzwem

Zwemmen, of het leren zwemmen vind ik belangrijk. Ik wil graag dat mij kinderen zich zo snel mogelijk kunnen beredderen in het water. Met drie kinderen is dit geen overbodige luxe. Momenteel gaan manlief en ik niet meer zwemmen. Twee ouders en drie kinderen onder de drie is vermoeiend. Zeker als twee van de drie de helft van de tijd in de wildwaterbaan of ik het diepere water willen. Twee ouders, drie kinderen. No can do...

Onze oudste werd bijgevolg ingeschreven voor de zwemles. Toen hij uitgenodigd werd voor een proefles startte ik aan de zwemzak. Waterratten hebben een zwemzak nodig. Mijn instagramvolgers zagen deze al begin september passeren. Hij belandde een hele tijd op de UFO-stapel bij gebrek aan touw. Er bleek niet al teveel haast bij te zijn want hij stond -en staat nog altijd- op de wachtlijst. De FredBrevet leerlijn deelt de kinderen op in groepen, ingedeeld in hun kunnen. Afhankelijk van hun vaardigheden schuiven ze een groepje op. Mauro hoopt dat al de kinderen in dat eerste groepje kleine wonders zijn. Hij staat te trappelen om te beginnen.



De buitenkant maakte ik met een eenvoudig katoentje. Ik vond het wel passend. Het patroon van de vlekjes lijkt op een druppel. Druppel-water-je snapt hem wel.




Voor de binnenkant gebruikte ik een stevigere katoen in het bovenste gedeelte. De onderste helft werd gemaakt met geplastificeerd katoen. Zo kan het toch nog een beetje ademen denk ik en word de zak niet drijfnat.




Ik gebruikte geen nestelogen. Ik maakte flapjes en naaide hier een 'tunneltje' in. Werkt evengoed.



 Patroon: Zo geknipt - zwemzak
Stof: Buitenkant - Geen idee meer
Binnenkant - Sterren - Wibra & Geplastificeerd katoen - IKEA

woensdag 12 oktober 2016

Dancing bunnies

Bij Kersenpitje kocht ik dit prachtig stofje. In de 'opruimingssectie' kon ik hier een laatste stukje van bemachtigen.


Vrijwel onmiddelijk wist ik dat dit een gevoerde kaptrui met rits zou werden.

Het idee omzetten in de praktijk vroeg wel wat moed. Een gevoerde trui met rits had ik nog nooit gemaakt. Euforie alom toen ik hierin slaagde. Mijn huisgenoten werden op een dansje getrakteerd. Ik was helemaal blij. Op dat moment kon het me zelfs niet schelen dat de gebruikte rits te kort was. Ik was gewoon blij dat dit voor de eerste keer gelukt was, met een mooi resultaat.



Achteraf bekeken had ik beter een keertje meer de lengte van mijn rits nagemeten. Ze was te kort. Gaandeweg ontdekte ik dit, maar mijn drang om mijn kunnen te verleggen was groter dan de nood om in de winkel een nieuwe rits te gaan halen.








Nu mijn euforie gezakt is heb ik daar natuurlijk wel een beetje spijt van. De boord onderaan sluit niet met de rits maar staat open. Zou ik hier nog een sluiting aan toevoegen?

We hebben hier wel weer wat uit geleerd..

Stof: Kersenpitje
Patroon: Ottobre - 1/2015

dinsdag 11 oktober 2016

Longsleeves

Voor Lot maakte ik twee nieuwe longsleeves.

Eentje met een brandweerthema. Het andere met dino's. Helemaal Lot.




Het brandweershirt is een raglanshirt. Om het wat extra te geven voegde ik een paspel toe in de schoudernaden. Ik ben niet helemaal tevreden. Het lijkt niet soepel genoeg te zitten. Iemand tips?

Als dit zich nu nog zou vertalen in zijn euforie om foto's te laten nemen zouden we al wat verder staan. Meneer had er geen van beide keren veel zin in.








Tja, het was half acht 's morgens. Can't blame him!

Stof: Dino's - Kersenpitje 
         Brandweer - Froy & Dind - Lelastof
Patroon: Dino's - Leather sweater
               Brandweer: Three Buttons - Ottobre

zondag 9 oktober 2016

Zoon kiest, mama maakt

Wanneer de buiken bloot komen te liggen en de enkels ontvankelijk zijn voor frisse wind betekent dit twee dingen: één, je kleren zijn te klein en twee, het warme weer is voorbij. In dit geval was het vooral puntje één.

Ik liet hem kiezen, met een bang hartje. Soms zijn de keuzes zeer vreemd. Ik hou het dan ook niet voor onmogelijk dat één van mijn zonen ooit met een roze pyjama zal rondlopen.

Hij koos een mooi stofje, eentje dat ik al een hele tijd spaarde om er iets 'winters' mee te maken. Een lange pyjama hoort daar wel bij. Het mocht wel wat extra pit hebben dus voegde ik de rood-grijze streepjes toe. Volgens mijn man niet echt op z'n plaats. Ik negeerde zijn mening en ben eigenlijk blij dat ik dit gedaan heb.





Tevreden met het resultaat!

Doen alsof je slaap. Gemakkelijk!


Of toch niet?



Wat denken jullie?

Helemaal tevreden als je plots opmerkt dat de drie zoontjes allen in een zelfgemaakte pyjama zitten. Mooier kan toch niet?










Stof: Lillestoff - overgekocht via facebook
Patroon: Wolf- Zonen 09

dinsdag 4 oktober 2016

T-shirts en een blogachterstand!

Tijd om wat blogachterstand in te halen!

Vandaag staan er twee t-shirts op het blogprogramma. Ze hebben niets met elkaar te maken. Misschien oogt het wat vreemd om ze in één dezelfde blogpost te zien, maar zoals ik al zei:
ik heb wat in te halen. 

Een aantal weken geleden maakte in een t-shirt voor mezelf en eentje voor de zoon.

Ik maakte de Lena voor mezelf, een leuk en mooi patroontje. Ik hou van de mouwtjes!





Maxi kreeg een t-shirt die ik hier en hier al maakte. Bij dit patroon vind ik de overlappende nek tof. Jammer genoeg dacht ik er deze keer niet aan om dit op foto vast te leggen. 



Beide stofjes komen van bij Lanalotte. De Pinguins kocht ik in de zomersolden. De gestreepte tricot tijdens een blitsbezoek aan de winkel voor fournituren en 'ik ging niets anders kopen!'. In de couponnenbak lag dit gestreept stofje. Ik zag onmiddellijk de combo met het gele pinguinstofje. 

Geslaagd, al zeg ik het zelf. 







T-shirt voor mezelf:
Patroon: Lena - Schnipp Schnapp
Stof: Froy & Dind - Kersenpitje

T-shirt Mauro
Patroon: Knippie - Zomer 2015
Stoffen: Lanalotta


dinsdag 27 september 2016

Rimpelen met restjes

Ik las een tijdje geleden een blogpost waarin iemand – ik weet echt niet meer wie – lappen stof in één keer verwerkt. Alles opwerken dus. Eigenlijk vind ik dat een heel goed idee. Anders blijven die kleine lapjes veel te lang liggen.

In mijn vorige bericht schreef ik over de Sew Challenge en de yogabroek die ik maakte. Met de gelezen blogpost in het achterhoofd dacht ik na hoe ik het resterende stuk kon verwerken. Het lapje was nog voldoende voor een rokje. Een rokje in kindermaat, zodus maakte ik voor het petekindje van mijn man een rimpelrokje in maat 122.


Bijpassen maakte ik haarelastiekjes, het is te zeggen, ik maakte strikjes. Die strikjes bevestigde ik aan (gekochte) haarelastiekjes.



Het was mijn eerste rimpelrokje. Leuk en eenvoudig. Het zette me aan tot en maxirok voor mezelf. 

Het is een goede houding om lappen in hun geheel op te werken, maar ik vrees dat ik dit niet kan verwezenlijken. Ik hou het wel in mijn achterhoofd. Als ik een lap verwerkt heb, er eventjes bij stilstaan wat ik met het restje nog kan doen.



Sew Day - 1 oktober 2017

Met veel enthousiasme mag ik jullie informeren over een toekomstig naaievent én naailiefhebbersmeeting. Runa Popje, een naam die...